‏نمایش پست‌ها با برچسب تیمسار منصوری. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب تیمسار منصوری. نمایش همه پست‌ها

پنجشنبه، بهمن ۲۶، ۱۳۹۶

حرفی که افتاد و فریادی که بلند شد

«حرف که بیفته صاحبش آن را ورمی‌داره». این ضرب‌المثلی است که شاید الان فرصت مناسبی برای استفاده از آن باشد.

نهم بهمن‌ماه امسال پایگاه خبری مشکات آنلاین در یادداشتی از فرماندار خواست بی‌خیال کنفرانس خبری‌ای که به‌مناسبت آغاز دهه فجر تدارک دیده، شود و به‌جای آن به مسائلی که در دست خبرنگاران است، اما فرصتی برای انتشار آن پیدا نمی‌کنند بپردازد.


این سایت خبری در ادامه نوشت «چند وقت قبل تعدادی از مسئولان شهرستان کاشان برای بازدید از روند اجرای پروژه‌ کنارگذر کاشان به محل اجرای پروژه می‌روند و از پیمان‌کار می‌پرسند چرا کار کُند پیش می‌رود؟ در پس و پیش گفت‌وگوها ناگهان پیمان‌کار می‌گوید: فلان مسئول با من تماس گرفته و گفته اول باید کنارگذر فلان شهر هم‌جوار اجرا شود.»


دو روز بعد، خبرنگاری در نشست خبری فرماندار اطلاعات بیشتری را در قالب یک پرسش مطرح کرد و گفت در صحنه‌ این خبر «چله‌دوان» معاون عمرانی فرمانداری، نمایندگانی از شهرداری، شورای شهر و اداره راه در محل پروژه کنارگذر حضور داشته‌اند.


خبرنگار از فرماندار به‌عنوان نماینده دولت خواست در این زمینه شفاف‌سازی کند. درحالی که انتظار می‌رفت «حمیدرضا مومنیان» پاسخ به این پرسش را به
چله‌دوان که در سوال به‌صراحت از او نام برده شده بود واگذار کند، اما خودش پاسخ گفت.

البته
مومنیان در این صحنه شفاف‌سازی را فدای مصلحت‌اندیشی کرد و به‌جای سخن‌گفتن از کسی که این توصیه را به پیمان‌کار کرده، درباره‌ روند پروژه‌ کنارگذر کاشان توضیح داد.

امروز مشکات‌آنلاین فایل تصویری این پرسش‌وپاسخ را منتشر کرد. فرماندار در قسمتی از سخنانش می‌گوید «بعضا توصیه‌هایی به پیمان‌کار کرده‌بودند که بکن این‌ کار رو یا نکن این کار رو».



فضای رسانه‌ای شهر در جست‌وجوی نام این مسئول بود که یکی از کانال‌های حامی
ساداتی‌نژاد با ادبیاتی زننده به این خبر واکنش نشان داد و نوشت مشکات آنلاین چند سال از مسائل شهر عقب است «چون اون موقع که نماینده شهرستان این حرف را می‌زد، ایشون پاچه‌خواری اون نماینده رو می‌کرد».

شاید اگر گردانندگان این کانال حامی ساداتی‌نژاد کمی تدبیر به‌خرج می‌دادند، متوجه می‌شدند که خبرنگار خطاب به فرماندار می‌گوید این اتفاق «چندی وقت قبل» رخ داده نه «چند سال قبل».

اطرافیان نماینده تلاش کرده‌اند توپ را به زمین منصوری بیندازند، اما با دستپاچگی حرفی را از زمین برداشته‌ و خود را در مقام پاسخ‌گویی قرار دادند.

حالا مسئولان کاشان به ویژه آقای نماینده  باید پاسخ‌گو باشند.
رئیس اداره‌ راه و شهرسازی کاشان هم باید با برگزاری کنفرانس خبری توضیح دهد که چرا این پروژه این‌همه طول کشیده است.

یکشنبه، اسفند ۱۶، ۱۳۹۴

۴ سال دیگر ساداتی‌نژاد آرامش منصوری را خواهد داشت؟

 «شیخ صفی‌الدین اردبیلی» ریاست را «آزار بلندپایه» معرفی می‌کرد. از این منظر آدمی که از صندلی ریاستی پایین می‌آید، از زیر بار «آزاری» خلاص می‌شود و بار آزار آن مسؤلیت و آن چهارپایه بر دوش کسی بار می‌شود که بر جای وی، بر صندلی می‌نشیند.

خرداد ۹۵
«عباسعلی منصوری» بعد از ۴ سال صندلی سبز نمایندگی مردم کاشان و آران و بیدگل در مجلس شورای اسلامی را به سید «جواد ساداتی‌نژاد» می‌سپارد.

 ۴ سالی که به‌ترین هدیه‌اش برای این سرباز دلیر، شجاع، مومن، وطن‌پرست و این امیر ساده و مردمی، سرافرازی و نیک‌‌نامی و رضایت مردم حوزه انتخابیه در بالاترین سطح ممکن بود.

با این وصف نه‌تنها منطقه کاشان و آران و بیدگل، که کشور ایران از خدمات «منصوری» در قامت یک نماینده شجاع که کارکرد واقعی یک نماینده را داشت محروم شد.

گزافه نیست اگر بگویم بعد از ۳ دهه برای نخستین‌بار در کاشان و آران و بیدگل، یک نماینده در قامت نماینده واقعی و در اندازه بالای استاندارهای نمایندگی مجلس ظاهر شد، و برای نخستین‌بار منطقه کاشان و آران و بیدگل از داشتن نماینده‌ای در این سطح به خود می‌بالید و به وجود او افتخار می‌کرد.


در مجلس نمایندگان شهرستانی، با نمایندگان تهران یک تفاوت اساسی دارند. نمایندگان شهرستانی باید مستقیم پاسخ‌گویی مردم حوزه انتخابیه باشند، و این دغدغه خیلی اجازه نمی‌دهد علاقه‌مند به ایفای نقش در سطوح کلان و موضوع‌گیری از بالا باشند و در این مواقع ترجیح می‌دهند غالبا رهرو باشند تا راهبر.

تهرانی‌ها اما این مشکل را ندارند، یک شهر است و ۳۰ نماینده و خیلی راحت جریان‌سازی در مجلس را در دست می‌گیرند.

منصوری اما جزء معدود نمایندگان شهرستانی بود که گاهی یک سر و گردن از نمایندگان مرکز بالاتر می‌ایستاد، و این شجاعت و اقتدار باعث می‌شد، هرجا نمایندگان قَدَر تهران در موضوعی عِده و عُده می‌خواستند، خیال‌ِشان راحت بود که از خطه کویر، امیری هست که مدال شجاعت بی‌دلیل بر سینه‌اش نقش نبسته است.

 به مذاکرات
کمیسیون ویژه برجام بنگرید که «امیر کویر» یک‌تنه بار همه را بر دوش می‌کشید و نمایندگان قَدَر تهران دنباله‌رو «منصوری» بودند.

اگر در پرونده «منصوری» هیچ اتفاق و خدمت دیگری غیر از دفاع غیرت‌مندانه او از
برجام نباشد، تنها همین برای اثبات بلندقامتی او در قامت یک نماینده واقعی مجلس کافی است.
اتفاقی که تاریخ ابعاد گسترده و زوایای پنهان آن‌را به‌مرور روایت خواهد کرد.

برجستگی شخصیت نمایندگی «منصوری» اما به نقش‌بازی کردن در برجام خلاصه نمی‌شود، و نقش او در بخش‌ها و بر اساس معیاری‌های دیگر نیز برجسته و قابل اعنتا است.

منصوری عضو صاحب نفوذ در
کمیسیون امینت ملی و سیاست خارجی مجلس، و عضو و رئیس چندین گروه دوستی پارلمانی بین‌المللی بود.

«جک استراو»
به ابتکار نماینده مردم کاشان و آران و بیدگل و به‌رغم خیلی از مخالفت‌ها، به ایران آمد و پس از مراجعت از ایران در مصاحبه‌ای شفاف، تصویری شایسته از ایران را بازگو کرد.

این ابتکار سهم قابل‌توجهی در پروسه تنش‌زدایی بین ایران و انگلیس داشت که رابطه‌اشان از دو سال قبل و در پی حمله عده‌ای به سفارت این کشور قطع شده بود.


حضور منصوری در کانون برزگ‌ترین اتفاقات سیاسی ۴ سال گذشته، نام او را در سطح یکی از برجسته‌ترین نمایندگان مجلس نهم و البته با خرسندی و نیکی مطرح، و وی طرف مصاحبه با اغلب رسانه‌های کشور بود و برای نخستین‌بار طی ۳۰ سال گذشته نظرات کارشناسی نماینده کاشان و آران و بیدگل، در عالی‌ترین سطح مورد توجه و نظر بود.


جدای از این‌ها در سطح حوزه انتخابیه، منصوری در عین این‌که بزرگ‌ترین مدافع تحزب سیاسی بود، و نبودن احزاب فعال را یک خلاء اساسی در فرایند دموکراسی ایران تعریف می‌کرد، اما خود وام‌دار هیچ حزب و جناحی نبود.

منصوری وام‌دار مردم بود.به همین دلیل وقتی در مرخصی بود، بیش‌ترین زمان‌اش صرف ملاقات با مردم حوزه انتخابیه می‌شد و درب دفترش نیز به روی همه مردم از همه صنوف و اقشار و با همه‌گونه سلایق سیاسی و اجتماعی باز بود.

برای نخستین‌بار نماینده مردم در منطقه به گروه‌های متعدد پیشنهاد داد گرو‌ه‌های مشورتی از بین صنوف مختلف اجتماعی، هنری و فرهنگی تشکیل، و به‌راحتی به او مشورت بدهند.


با همه این‌ها
«منصوری» از خرداد سال آینده، دیگر نماینده کاشان و آران و بیدگل نیست، و از کرسیی که به تعبیر صفی‌الدین اردبیلی «آزار بلندپایه» است پایین می‌آید، اما این پایین‌آمدن با یک سکینه و آرامش درونی توام است.

او به وعده‌ای که با خدای خود بسته بود وفا کرد و به امانتی که مردم منطقه به او داده بودند، خیانت نکرد. حالا این امانت در دستان سید جواد ساداتی‌نژاد است و چشمان مردم وفادار کاشان و آران و بیدگل به سید.

آیا ۴ سال دیگر ساداتی‌نژاد آرامش امروز منصوری را خواهد داشت؟
منتشرشده در کاشان نیوز این‌جا