‏نمایش پست‌ها با برچسب مدیریت شهری. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب مدیریت شهری. نمایش همه پست‌ها

سه‌شنبه، تیر ۲۵، ۱۳۹۲

قالیباف فرمانده و شهرداری موفق

 انتخاب هر شخصی به سمت «شهرداری تهران» به غیر از «قالیباف» نخستین پیام و پالس مشخص‌اش این‌است که: راه‌یافتگان به «شورای شهر تهران» بیش از اندازه با اعتدال و اتخاذ تصمیماتی که نتیجه آن بهبودی اوضاع باشد بیگانه‌اند، و تنها چیزی که برایشان اولویت دارد، بر کرسی‌نشاندن اراده و خواست و اعلام اقتدار و حضور است. بدون توجه به این‌که آیا این اقتدار و اعلام حضور تضمین‌کننده منافع پایتخت‌نشینان هست یا نه!؟

 
«محمدباقر قالیباف» شهردار فعلی تهران، کارنامه مدیریتی درخشانی در حوزه مدیریت کلان‌شهر تهران دارد. این را دوست و دشمن اقرار و اعتراف می‌کنند.

در دوران شهرداری خود، از تمام ظرفیت‌های علمی و مدرن مدیریت، و سخت‌افزارها و نرم‌افزارهای مورد نیاز و موجود در علم مدیریت و شهرسازی، برای توسعه کلان‌شهر تهران، و عقب‌نماندن از برنامه‌های مدرن توسعه شهری، به‌ترین و بیش‌ترین استفاده را نموده، و تمام ظرفیت‌های موجود را تا آن‌جا که ممکن بود، به فعلیت درآورد.

 اگرچه ممکن است در کارنامه دو دوره‌ شهرداری ایشان، نمره منفی و نکات اشتباهی هم وجود داشته باشد. این اجتناب‌ناپذیر است. توقع مدیریت مطلقِ بدون خطا در عالم انسانی، توقعی غیرممکن، غیرعلمی و نابجا است.

اما کارنامه «قالیباف» و میزان بالای رضایت شهروندان تهرانی از برنامه‌های شهرداری او نشان می‌دهد، کارنامه وی بالاترین نمره مثبت، و کمترین میزان خطا را دریافت نموده است.

اگر «قالیباف» یک نظامی تمام‌عیار و از سرداران سپاه است، اما کارنامه وی نشان می‌دهد که وی رویکردی نظامی و بسته به پدیده‌های شهری نداشته، و با نگاهی کاملا باز و دموکراتیک از مشورت تمامی اهالی فن در روند توسعه و اداره شهر کمک گرفته‌است.

این کارنامه به‌سادگی نشان از نبوغ ویژه و ظرفیت بالای یک مدیر دارد که در دو جایگاه متفاوت مدیریتی متناسب با ظرافت‌ها و ظرفیت‌ها آن جایگاه‌ها، کارنامه‌ای قابل‌قبول و موفق ارائه دهد. چه در جایگاه فرماندهی
نیروی انتظامی که نیازمند مدیریتی منظم و مقتدرانه است، و چه در جایگاه شهرداری کلان‌شهر تهران که تنها با یک قشر و یک صنف، روبه‌رو نیست و طیف‌های گونه‌گونی از اصناف و شهروندان با درخواست‌ها و نیاز‌های متفاوت را پوشش می‌دهد.

حضور یک نظامی در راس مدیرت یک مجموعه غیرنظامی، مطلقا به منزله تداخل وظایف و جایگاه‌ها و اشتباه‌بودن و انتظار نتایج منفی نمی‌تواند باشد، به‌‌‌‌‌همان شکل که مطلقا نمی‌توان از یک مدیر هم‌سو با تخصص در راس یک مجموعه معطوف به آن تخصص هم توقع نتیجه مثبت داشت.