«جواد منصوری» یکی از بینانگذاران اصلی سپاه است. عدهای او را نخستین بنیانگذار و فرمانده سپاه، پیش از آنکه خمینی همه هستههای جداگانه سپاه را جمع و محسن رضایی را فرمانده واحد آن کند، میدانند.
منصوری مدتی بعد به وزارت خارجه رفت و از آن زمان تا بازنشستگی و اکنون که گاهی برای مشاوره دعوت میشود، یک دبپلمات شناخته میشود تا یک نظامی، در حالی که عیار «میدان» و انقلابی او خالصتر از «دیپلماسی» است.
منصوری در یکی از خاطرات خود در فراز مهمی مینویسد: «سال ۶۲ یک روز به اتفاق آقای دکتر ولایتی و بقیه معاونان وزارت امور خارجه به خدمت امام رفتیم. گزارشی از مسائل مختلف کشور، روابط خارجی و جنگ خدمت ایشان تقدیم کردیم.
آقای ولایتی معاونان را خدمت امام معرفی میکرد، به من که رسید، امام فرموند: میشناسم.
بعد از پایان جلسه و در حین خروج از اتاق محل جلسه، امام به آقای ولایتی گفتند: شما بنشینید. با شما کار دارم. ایشان ماند و ما از اتاق بیرون آمدیم.
بعد از آقای ولایتی شنیدیم که امام به او گفتهاند: شما وزیر خارجهای، شما که نباید مثل آدمهای معمولی حرف بزنی و شعار بدهی. شما اعلامیهای راجع به اسرائیل دادی و در آن از اصطلاح "اسرائیل جنایتکار" استفاده کردهاید.
بیانیه وزارت امور خارجه نباید اینطور باشد. شما باید حرفت را در قالب ادبیات دیپلماتیک و متعارف دنیا بزنی.»
©️خاطرات یک دیپلمات. خاطرات جواد منصوری. تدوین: محمدحسن مصحفی، ناشر: سوره مهر، ج ۱، ص ۳۵۴ - ۳۵۵
