ونزوئلای بی‌چاوز و بی‌مادورو؛ لغو تحریم‌های رودریگز

آمریکا سه ماه پس از عملیات علیه «مادورو» رئیس‌جمهور خودخوانده ونزوئلا و بازداشت وی، تحریم‌ها علیه «دلسی رودریگز» رئیس موقت ونزوئلا را لغو کرد.

به گزارش «رویترز»، دولت ترامپ هم‌کاری نزدیکی با دولت موقت به رهبری رودریگز داشته، و وزرای انرژی و کشور آمریکا را به کاراکاس به‌منظور دیدار با سرمایه‌گذاران بالقوه فرستاده تا توافقی برای فروش نفت ونزوئلا به آمریکا صورت بگیرد.

واشنگتن در ماه مارس به‌طور رسمی رودریگز را به‌عنوان رئیس ونزوئلا به‌رسمیت شناخت؛ اقدامی که به دولت او اجازه می‌دهد سفارت‌خانه‌ها و کنسول‌گری‌ها را در آمریکا بازگشایی کرده و کنترل شرکت‌های متعلق به ونزوئلا در خارج از کشور را دوباره به‌دست گیرد.

رودریگز بامداد پنج‌شنبه از تصمیم آمریکا برای رفع تحریم‌ها استقبال کرد و در پیامی در شبکه ایکس گفت این اقدام «گامی در جهت عادی‌سازی و تقویت روابط میان کشورهای ما» است.

وی افزود: «ما امیدواریم این پیش‌رفت به رفع تحریم‌های موجود علیه کشورمان منجر شود و امکان ایجاد و تضمین یک برنامه هم‌کاری دوجانبه موثر به‌نفع مردم دو کشور را فراهم کند.»

اعلام لغو تحریم‌ها پس از آن صورت گرفت که پیش‌تر گزارش شده بود دولت رودریگز در حال آماده‌سازی برای در دست گرفتن کنترل هیئت‌مدیره شرکت‌های زیرمجموعه شرکت نفت دولتی ونزوئلا در آمریکا، از جمله «سیتگو پترولیوم» است.
◾️
به‌نظر می‌رسد جانشینان مادورو در یک قمار تاریخی برای رهایی از شر این دیو جانشین هوگو چاوز ـ که بدتر از او ونزوئلا را به خاک سیاه نشانده بود و اگر می‌بود، چیزی از آن‌همه ثروت و سرمایه باقی نمی‌ماند ـ مسیر رهایی کشور از دست او به کمک آمریکا را هم‌وار کردند و به‌مرور مردمی که بیش از دو دهه با بالاترین رکود و تورم افسارگسیخته زیسته بودند، رنگ و روی رفاه، آرامش و افزایش سرمایه و اعتبار و اعتماد ملی را شاهد خواهند بود. 

بالاخره ایران با ونزوئلا فرق می‌کند یا نه

رضا پهلوی در دانشگاه لیبرتی، سخنان حدود سه ماه پیش خود که «جمهوری اسلامی به‌دست مردم این کشور سقوط خواهد کرد» را تکرار و برخلاف سخن حدود سه ماه پیش که به ترامپ گفته بود: «ایران ونزوئلا نیست و به کمک شما نیاز ندارد»، این‌بار از ترامپ خواسته: «کنار مردم ایران بایستد.»
 
این حجم از توهم در یک نفر که در جهان آزاد و با دست‌رسی آسان به تمام منابع خبری و روایی، نمی‌تواند یک تحلیل ساده از شرایط بکند و به ترامپی که گوش به فرمان «نتانیاهو» و بدتر از آن تمام محافل بین‌المللی هم نمی‌دهد یک‌بار از موضع بالا توصیه، و اکنون از موضع پایین سخن می‌گوید نوبر است.
 
اگر فرماندهان سپاه در ایرانِ امروز خود را «پیروز» می‌دانند، دست‌کم ۱۴۰۰ سال پشتوانه روایی برای این مفهوم «احدی‌الحسنیین» خود که «چه بکشی و چه کشته شوی پیروزی» دارند.

آن‌ها حق توهم خود را پرداخته‌اند. اما شما که مشاور ارشدت توصیه و افتخار به آتش‌زدن کتاب آسمانیی می‌کند که دست‌کم دو میلیارد پیرو در جهان امروز دارد و شما عرضه حذف‌کردن او را از اطراف خودت نداری، آیا فکر می‌کنی ترامپ به شما توجه خواهد کرد؟ 

آقای پهلوی نمی‌خواهد بداند که دوره اقتدارگرایی و تمامیت‌خواهی گذشته و جهان اکنون در جنگ خلیج‌ فارس دارد تاوان تمامیت‌خواهی را می‌پردازد که از شر آن خلاص شود.

مغز چهارپا نخورده‌اند که از یک قدرت مطلقه رها، و قدرت مطلقه دیگری را جای‌گزین آن کنند ولو همه مردم ایران هم او را بخواهند. 

معادلات دنیای مدرن اول تأکیدش بر عدم دخالت در امور کشورها و حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشورهاست. اما این عدم دخالت تا زمانی تحمل می‌شود که به تمامیت ارضی و معادلات جهانی کاری نداشته باشد.

رضا پهلوی همین الان مشاوری دارد که به قانون اساسی اسرائیل که مطابق با اعلامیه جهانی حقوق بشر تنظیم و مجازات اعدام در آن حذف شده معترض است و توصیه کرده قانون اساسی‌شان را اصلاح و این قاعده بَدَوی را در آن بگنجانند. 

اگرچه دولت افراطی نتانیاهو به‌تازگی این مجازات متوحشانه را برای غیراسرائیلی‌ها تجویز کرده و با اعتراض تمام نهادهای حقوق بشری مواجه و به دادگاه عالی اسرائیل برای تصمیم نهایی در مورد آن ارجاع شده، اما همین قاعده اگر مصوب شود، شامل همان مشاور رضا پهلوی می‌شود، ولی شامل ساکنان اسرائیل ولو جانی بالفطره هم باشند نمی‌شود. 

خلاصه که مفروض که تمام مردم ایران حتی نوزادها هم دنبال تمامیت‌خواهی باشند و نام یک‌نفر را - چه شاه، چه شیخ صدا بزنند، دنیای توسعه‌یافته چنین نمی‌پسندد و اجازه نمی‌دهد. 

برنده واقعی نوبل صلح آزادی‌خواهان ونزوئلا

نوبل صلح امسال در مقایسه با سال‌های دیگر، کمی هیجان بیشتری داشت و از حدود ۶ ماه قبل، مرکز توجه کنش‌گران سیاسی و فعالان صلح جهان بود.

پیوست نام «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا با این جایزه و چشم‌‌انتظاری او برای دریافت آن محل توجه بود. 

رئیس‌جمهور آمریکا ماه گذشته در جمع فرماندهان بلندپایه نظامی ایالات متحده با ناامیدی همراه با تحقیر گفته بود: «آیا جایزه نوبل را دریافت خواهد کرد؟ قطعنا نه، آن‌را به کسی می‌دهند که هیچ کاری نکرده‌است.» 

امروز ۱۰ اکتبر، بالاخره این چشم‌انتظاری به‌سر آمد و «ماریا کورینا ماچادو» فعال مخالف حکومت ونزوئلا که از چهره‌های سرشناس جنبش دموکراسی‌خواهی در این کشور و از منتقدان سرسخت نیکلاس مادورو است، به‌عنوان برنده جایزه صلح نوبل سال ۲۰۲۵ معرفی شد.

اما اتفاق جالب‌توجهی بلافاصله پس از ناکامی رئیس‌جمهور مغرور آمریکا افتاد. ترامپ در شبکه اجتماعی «تروث» متعلق به خودش و در حساب کاربردی خودش پستی که پیش‌تر در حمایت از این خانم منتشرکرده بود را بعد از این‌که او به‌ عنوان برنده جایزه معرفی شد پاک کرد. 

اما هیجان به همین‌جا ختم نشد. چهار ساعت پیش خانم ماریا کورینا ماچادو با انتشار توییتی در حساب X خود نوشت: جایزهٔ خود را به «مردم رنج‌دیدهٔ ونزوئلا و رئیس‌جمهور ترامپ به دلیل حمایت قاطعش از جنبش ما» تقدیم می‌کند.

این ابتکار سنجیده برنده نوبل صلح، هم ترامپ را در جایگاه حامی آزادی‌خواهان ونزوئلا نگاه داشت، هم او را شرمنده کرد، هم به‌احتمال زیاد کمک‌های او به آزادی‌خواهان ونزوئلا بعد از این شدت و قوت هم می‌یابد و طعم این جایزه برای او زمانی شیرین‌تر خواهد بود که فعالیت‌هایش علیه حکومت مادورو به‌ثمر بنشیند. 

«ماریا کورینا ماچادو» بعد از بردن جایزه گفته بود مردم کشورش برای دست‌یابی به آزادی از حاکمیت اقتدارگرای نیکلاس مادورو، به‌کمک ایالات متحده چشم دوخته‌اند.