نمایش پستها با برچسب مهدی خزعلی. نمایش همه پستها
نمایش پستها با برچسب مهدی خزعلی. نمایش همه پستها
شنبه، اسفند ۰۹، ۱۴۰۴
سلطهپرستان از علی کریمی تا مجتبی واحدی
مجتبی واحدی در «حلالزاده»بودن مهدی خزعلی شک کرده و میخواهد بداند وقتی پدر مهدی در زندان و تبعید بوده، چه کسی از مادر او «مراقبت» میکرده.
یکشنبه، بهمن ۱۲، ۱۴۰۴
مهدی خزعلی به میرحسین: دیگر از تو بریدم
«مهدی خزعلی» در نامهای خطاب به «میرحسین» به بیانیه او درباره حوادث دیماه ۱۴۰۴ واکنش تندی نشان داد.
به گزارش الف، متن نامه مهدی خزعلی بدین شرح است:
بسم الله القاصم الجبارین
جناب آقای میرحسین موسوی
«هذا فِراقُ بَیْنِی وَ بَیْنِکَ» این فصل جدایی ماست، بسیار صبوری کردیم و تندیها، عبور از اصول و ساختارشکنی شما را پای عصبانیت و حصر گذاشتیم، در جنبش سبز با «یاحسین» همراهیت کردیم و چون شعار ساختارشکن سردادند، نامه اعتراض نوشتم و همان روز به تحریریه کلمه رفتی و بیانیه دادی که این شعارها از ما نیست!
آن روز از اجرای بلاتنازل قانون اساسی و احیای دوران طلایی حرف میزدی و ما با اما و اگرهایِمان در مقابل عنصری نفوذی تو را برگزیدیم!
اما امروز به همه اصول و ارزشها پشتپا زدهای، همصدای استعمار عریان آمریکا، رژیم کودککش و نژادپرست صهیونی و همراه منافق، تجزیهطلب و خاندان مزدور و نوکرصفت پهلوی شدهای.
امروز به خون شهیدان خیانت کردهای و وارد اردوگاهی شدهای که «اللهاکبر»، «یاحسین»، «یازهرا» نمیشناسند! همجبهه کسانی شدهای که پرچم عزای حسین سلامالله علیه را بهآتش میکشند.
مسجد و امامزاده را میسوزند، چادر از سر دختران زینب میکشند و جز هتاکی و فحاشی و خشونت چیزی نمیدانند!
این جماعت مزدور در خشونت، روی داعش را سفید کردهاند. به هزار مرکز نظامی و انتظامی حمله کردهاند و ۳۵۰ مسجد به آتش کشیدهاند.
بانوی پرستار در آتش سوزانده و آمبولانسها بهآتش کشیدهاند! با اسم رمز کشتهسازی ترامپ و نتانیاهو و با فراخوان غلام حلقهبهگوش اسرائیل، به میدان آمده و از کشته پشته ساختند!
جناب میرحسین! اگر تو در حصر بودی، این بسیجی خیبر و زندانی جنبش سبز و عضو جبهه اصلاحات، در صحنه بودهام، دو ساعت اول خیابان از نیروی پلیس و امنیتی خالی بود و شهر ناامن بود.
بانوی محجبه امنیت نداشت، کسی که ظاهر مذهبی داشت، محکوم به مرگ بود و خودروی عزیزی از دوستان که خود منتقد حاکمیت بود، در مسیر پمپ بنزین به جرم داشتن ریش مورد تعرض واقع شد!
شهر دست داعش بود! نقش پیکر مطهر دانشجوی پزشکی بر شبستان مسجد سوخته در تاریخ این سرزمین ماندگار شد! و من به چشم خویش حجم خشونت ویرانگر تروریستهای مزدور اجنبی را دیدم و چه بسیار جوانان بیگناه این مرز و بوم را به خاک و خون کشیده و مردمان را داغدار کردند!
جناب موسوی! سوای از جهل مسئولان، ما در طول تاریخ مورد هجمه غرب متوحش بودهایم و همیشه خائنین و سادهلوحان فریبخورده و موجبات تفرقه، شکست و تجزیه ایران را فراهم نمودهاند!
انتظار از شما این بود که در جهت وحدت و انسجام ملی در برابر استعمار برهنه بیانیه دهید، نه این که بر زخم مردم داغدار نمک بپاشید.
جناب موسوی! اگر بریدهاید، ما با برادران شهیدمان میثاق بستهایم و پرچم شهدا را به دست صاحبالزمان ارواحنا فداه میرسانیم و بر پیمان خویش استواریم و این فصل فراق ماست و از امروز شما را در جبهه دشمنان ایران عزیز میبینیم.
شما حتی از خاتمی که شال سبز بر گردن شما انداخت و به نفع شما کنار رفت، هم عبور کردهاید. شما از اصلاحات هم عبور کردهاید، شما از شهدا هم عبور کردهاید، شما عوض شدهاید!
والسلام علی من اتبع الهدی
▪️
این شاید دستکم دهمین چرخ موضع فرزند ناراضی ابوالقاسم خزعلی از سفره انقلاب است.
۱. مهدی خزعلی با رانت پدر و بدون سواد لازم وارد دانشگاه پزشکی شده و به شهادت همدورهایهای دانشگاهش عموم کلاسها را به دلیل حضور در «ستاد» یا پشت خط جبهه، غایب بودهاست. بنابراین مدرک او فاقد تخصص پزشکی در حدی یک دکتری عمومی است حال آنکه مدرک فوقتخصص چشمپزشکی دارد.
۲. به دلیل همین عدم تخصص در تشخیص و تجویز و درمان، ترجیحداده بهجای پرداختن به کار پزشکی، بهکار انتشار کتب پزشکی آنهم انحصاری و با رانت بزند که ثروتی هنگفت را برای او به ارمغان آوردهاست. انتشارات حیان.
۳. خزعلی تنها به این یک انحصار در حوزه چاپ و نشر راضی نشده و مجوز یک موسسه انتشاراتی دیگر را نیز از میرسلیم وزیر وقت ارشاد گرفته و با ترس از اینکه احتمالا با روی کار آمدن دولت اصلاحات، جلو رانتهای او گرفته شود، در سالهای منتهی به پایان دوره سیاه سازندگی با تندادن به معاملهای کثیف محتوای برنامه مخرب «هویت» سیمای لاریجانی را در قبال گرفتن تعداد قابل توجه مجوز خارج از نوبت و عرف و قاعده به چاپ رسانده و در کمال وقاحت بر آن کتاب مقدمهٔ کوتاهی در تایید هم نوشتهاست.
مستند این ادعای بنده فایل صوتی خود ایشان است که در وبلاگ باران منتشر شده بود و بعدا کل محتوای آن وبلاگ از اینترنت پاک شد. ایشان ادعا میکند در زمان زندان پاکشده چون دامنه و هاست تمدید نشدهاست. ادعایی که به سختی قابل راستآزمایی است.
۴. ایشان نه «اصلاحطلب» بوده، نه هست و نه خواهد بود. ایشان همیشه ـ مثل پدر مرحومش ـ در جناح تمامیتخواهی بوده، از رانت آن بهره برده، در زمانی که رانت بیشتری میخواسته کمی بزرگتر از سایزش سخن گفته، گوشمالی مختصری شده و سپس به «اصل خویش» بازگشته است.
۵. ایشان هنگام ریاستجمهوری مرحوم ابراهیم رئیسی در فضایی وسیع و عمومی علیه «کبری خزعلی» خواهر و فرزند او ادعاهایی مطرح کرد و پس از آنکه آن ادعاهای کذب به اندازه کافی در ذهن مخاطب نشست، در فضایی محدود و در شرایطی که بخش عمدهای از مخاطبان ادعای اول حضور نداشتند، ادعای خود را پس گرفته و از خواهرش عذرخواهی کرد.
اما کسانی که ادعای آقای خزعلی را بازنشر کردهبودند، بعدها تاوان داده و مجازات شدند. از جمله خود بنده که در تنها اتهام بازجوییام در ۲۷ تیرماه ۱۴۰۲ به گفتههای ایشان با ذکر نام استناد کردم و بازپرس هم در پاسخ به بنده با خنده گفت: «عجب آدم علیهالسلامی!»
۶. اتهامزنیهای ایشان به خانواده، تنها محدود به همین یک مورد نمیشود. ایشان به برادر دیگرش که با کمک «داریوش سجادی» مهره مذبذب اپوزوسیون یک شبکهٔ ماهوارهای را اداره میکردند اتهاماتی زد که بعدا داریوش سجادی در متنی با عنوان «تذبذب» پاسخ ایشان را داد.
۷. مهدی خزعلی همیشه و در همه زمانهای با استناد به شهادت برادر عزیزش در دفاع مقدس، کل دفاع مقدس و ایثار و خانواده شهیدی و متعلقات به آنرا صرفا در انحصار خود میداند. مثل پدر احمدیروشن که تنها خودش را پدر شهید میداند و برای خانواده ۸۰ میلیونی ایرانی ارزشی قائل نیست.
جهت استحضار ایشان عرض میکنم که داماد بزرگ میر سلیمالنفس «جنبش سبز» ـ و نه اصلاحات ـ دایی دو شهید است و داماد بزرگاش برادر سه شهید. و خودش نه مثل یک فرمانده ستادی، که همچون یک رزمنده خاکی، در زمان نخستوزیری از نزدیک جان ارزشمند خود را تا نزدیکترین حادثهها به شهادت برده و به فضل خدا سالم بازگشته است.
جدای از این سابقه، بزرگترین افسران رشید و ایثارگر دفاع مقدس و خانوادههای عزیزشان همیشه در کنار میر سلیمالنفس جنبش سبز و تاکید میکنم ـ نه اصلاحات ـ بوده و بر سر آن تاوان هم دادهاند. از جمله خانواده شریف شهیدان باکری که یکبار هم به خطا پیامی را به ایشان دادند تا به خامنهای برساند.
۸. اصلا اسرائیل نسلکش، آمریکا استکبار، دشمن در فکر تجزیه و هرچه شما میفرمایید. آیا همه اینها به استناد کتاب خدا و روایات شیعه نیست؟ آیا شما روایات شیعه را قبول دارید؟ آیا در روایات شیعه با مفهوم یا به قول فرنگیها کانسپتی بهعنوان «عاقّ والدین» آشنا هستید؟ آیا میدانید کسی که عاقّ والدین شد، چهقدر بیارزش است؟ آقای خزعلی! مرحوم «ابوالقاسم خزعلی» ـ که خدا از سر تقصیراتش بگذرد ـ در زمان حیات و در علن اعلام کرد: «از فرزندم مهدی اعلام برائت میکنم». این موضع علنی و عمومی را هیچگاه در علن پس نگرفت تا از دنیا رفت.
۹. آقای خزعلی که زمانی «کاسه داغتر از آش»ِ حقوق مردم بود و قاسم سلیمانی را به مناظره عمومی میطلبید، به محض اینکه آن بنده خدا در خاک عراق از دنیا رفت، گرفتار خطای شناختی «توسل به مظلومیت» شده و فیالفور خود را به نماز میتی که آقای خامنهای بر پیکر آن مرحوم ادا میکرد رساند تا از مزایای باد جدیدی که وزیدن گرفته محروم نماند.
۱۰. اخبار زیادی در مورد «اعتصاب غذا»های مکرر مهدی خزعلی در زندانهای ایران منتشرشدهاست. این یعنی ایشان به روند دادرسی یا شرایط خود در زندان معترض بودهاست. بر فرض صحت ادعا ـ مطابق این فایل صوتی فیک اعلام شده ـ اساسا چرا کسی که مدافع نظام موجود است باید زندان بیفتد؟
یا بدتر از آن، اگر شما ابزاری برای رساندن اعتراض خود به قوه قضاییه ندارید که مجبور به «اعتصاب غذا» میشوید و حتی درصدد رفع وجود شُبهه «خودکشی» با مرگ در اثر اعتصاب غذا برمیآیید، پس تصویر خندان شما در کنار «علی رازینی» از برجستهترین و شاخصترین قضات این کشور چه میکند؟
بهتر نیست شما که در تذبذب و در توسل به مذهب و سیاست و خبر و نقل، همیشه «نومن ببعض و نکفر ببعض» هستید و این تذبذب تا بدان حد شدید است که زمانی «نکفر ببعض»ی میشوید که پیشتر «نومن» بدان بودهاید و بالعکس، اندکی سکوت اختیار کنید تا این تتمه آبرو برای روزی و روزگاری بهکارتان آید؟
و ختم کلام اینکه نه فقط میرسلیمالنفس ما، که همه ما هواداران جنبش سبز از اینکه زمانی در دام «اصلاحنمایی» شما افتادیم، امروز از اینکه شما از میر ما بریدهاید، بسیار خوشحالیم و از این هدیه شما بسیار سپاسگذار.
امیدوار بود آدمی به خیر کسان
مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان
یکشنبه، شهریور ۲۸، ۱۳۹۵
خزعلی سردار سلیمانی را به مناظره طلبید
جناب آقای حاج «قاسم سلیمانی» فرمانده محترم سپاه قدس!
با سلام و اهدای تحیّت، این روزها پس از مصاحبه تحلیلی حقیر درباره بحران سوریه، مورد لطف فزاینده عناصر خودسر، تحت لوای حزبالله، بسیج، مدافعان حرم و … قرار گرفتهام.
من در این مصاحبه عملکرد آن سردار محترم و سرباز انقلاب را نقد کرده، و راهکار برونرفت پیروزمندانه همراه با نابودی داعش را ارائه نمودهام. پاسخ نظرات اصلاحی من، ناسزا و تهدید به مرگ نیست!
در جنگ بدر و خیبر و احد، و بسیاری از غزوات دیگر، اصحاب خلاف نظر رسولالله (ص) نظر دادند و آن بزرگوار از نظر خویش برگشتند، شما که برای خود جایگاهی فراتر از حضرت ختمی مرتبت (ص) قائل نیستید؟ بگذارید تا اندیشمندان در این موضوع مهم نظر دهند.
خرد جمعی ـ حتی اگر خطا کند ـ خطایاش کمتر است. بار این مسئولیت بزرگ که به خرابی دو کشور و شهادت بیش از یک میلیون مسلمان بیگناه انجامیده و جهان متاثر از جنایت داعش میباشد را یک تنه بر دوش نکشید.
من آماده نقد استراتژی و تاکتیک شما در سوریه هستم و شما را به یک مناظره تلویزیونی و یا در سرای قلم دعوت مینمایم.
شما را مسئول خون شهیدان ایران، افغان، سوریه، لبنان و … میدانم و به ضرس قاطع میگویم شما جز نفرت در سوریه محصولی درو نخواهید کرد.
و بر این باورم که با تغییر اساسی در سیاست ایران، میتوانیم فتنه داعش را با همکاری همه طرفهای درگیر بهراحتی سرکوب کنیم و فاتح میدان باشیم.
جناب سردار؛ کسانی از این جنگ نفع میبرند و تا پالِتهای دلار هست، این تجارت خونبار هست!
امیدوارم پاسخ این بسیجی خیبر را در شرایط برابر مناظره دهید، نه چون فرماندهان ارتش که در زمان جنگ خطای نظامی سپاه را به مجلس و امام گزارش کردند و همه راهی انفرادی شدند!
حسبناالله و نعمالوکیل
بسیجی خیبر؛ دکتر مهدی خزعلی
۲۸ شهریور ۹۵
دوشنبه، آذر ۰۷، ۱۳۹۰
در ستایش شجاعت و صداقت احمدینژاد
تسلیتگفتن به داغدیده و تسلیدادن او به هر شکل و روش که انجام شود، کاری پسندیده و اخلاقی است. اصلا مساعدت نمودن در حق آدمی که به هر دلیل، چه به تقصیر، چه بیتقصیر، آرامش خود را از دستداده، و به دلیل همین آرامش از دستدادن حواس درستی ندارد، و باز به دلیل همین حواس درست و درمون نداشتن، نیازمند کمک و یاری و آرامش است، بزرگترین مرحمتی است که یک انسان میتواند در حق همنوعِ به مصیبت گرفتار آمدهاش داشته باشد.
اگر این مصیبت از دستدادن عزیزی باشد که چه بهتر و ارجمندتر.
اما حالا تصور کنید که کسی در سلامت کامل و ناشی از کینه، خودخواهی، و یا خصلتی از این دست، بزند و عزیز شما را به قتل برساند و شما را به مصیبتی گرفتار نماید، و در شرایطی که شما به تسلی و تسلیت و همدردی و آرامش نیاز فراوان دارید، ناگهان خود قاتل در اثر مستی، تخلف، توهم، و یا خصلتی از آن دست، جان خود را از دست بدهد و حالا همگان، تمام همدردی و تسلای خود را صرف آرامشبخشی به خانواده او کنند، و از شما که مصیبتزدهتر از آن خانواده هستید، و از آن خانواده به تسلی شایسته و بایستهتر، غفلت نمایند، آیا این نمک بر زخم شما پاشیدن به جای مرهم گذاشتن نیست؟ هست!
پیکری که عضو مهم و برجسته آن مبتلا به درد خطرناکی است و نیازمند بهبودی اورژانسی، اما تمام توجه به سمت عضوی بشود که درد مختصری دارد، خطرناک نیست، اورژانسی نیست، و از همه اینها گذشته، خودش در بیمار و دردمند شدن چه تقصیرهای بزرگی که ندارد، پیکر جامعهایست که سلامت روانی و سلامت سیاسی و سلامت اخلاقی ندارد.
با این وصف نمیتوان تسلیت گفتن به هر مصیبتزده و داغداری را خدمت دانست و همه بنیآدم را در همه شرایط و خصوصا چنین شرایطی اعضای یک پیکر.
من هیچ قضاوتی در مورد مرحوم «احمد رضایی» ندارم. به شخص «محسن رضایی» و رفتارهای سوء و خیانتهای او و اتهاماتی که رسما از طرف افراد به او وارد میشود و ایشان ترجیح میدهند سکوت کنند و بعضی شواهد نشان از درستبودن آنها دارد، هم کاری ندارم.
به جُبن و ضعف او، پس از انارجلٌ خواندنهای مکرر در حادثه دفاع از ناموس و عقبنشینی تاریخی از پیگیری تقلب انتخاباتی او هم اصلا کاری ندارم.
اما در حادثه تألم درگذشت فرزند ایشان، تنها کسی که صادق بود و شجاعانه و صادقانه و شفاف، از ارسال پیام تسلیت خودداری کرد شخص «محمود احمدینژاد» است و اگرچه ایشان بهعنوان دروغگوترین شخص در سالهای اخیر شناخته میشود، ولی باید بابت این صداقت و شجاعت واقعا ایشان را تحسین کرد و بنده ایشان را تحسین میکنم و از این تحسین شرمسار هم نیستم هر کس هرچه میخواهد بگوید.
فرزند «محسن رضایی» از ایران متواری شد و در رسانههای ـ بهاصطلاح حاکمیت ـ ضدانقلاب و بیگانه علیه مجموعه حاکمیت طرح اتهامات سنگین نمود و سالها هم در آن کشور ماند و به سلامتی زندگی کرد.
پس از چند سال به ایران بازگشت و بدون کمترین بازخواستی به زندگی عادی خود ادامه داد و حتی به شغل دولتی در بنگاهی معتبر هم دست یافت.
از دو حال خارج نیست: یا اتهامات مطرحشده توسط ایشان دروغ و واهی بوده، یا درست.
اگر دروغ بوده که باید ایشان دادگاهی میشد و در جریان دادگاه دلیل خود را بر این دروغگویی که مثلا اضطرار، شکنجه، ... بوده اعلام میکرد و قاضی دادگاه پس از شنیدن ادله او حکم بر برائت وی صادر میکرد و به آن علت که اتهامات مطرحشده توسط نامبرده علیه مقامات عالی نظام بوده، باید مردم در جریان دادگاه و رأی آن قرار میگرفتند، و یا قضیه بر عکس است که او میتوانست ادله و اسناد خود را بر اتهامات مطرحشده در اختیار دادگاه قرار دهد که باز هم باید نتیجه آن به اطلاع افکار عمومی میرسید، که نرسید و غیر از این میبود که بود.
بعد از آن ایشان مجددا در آزادی کامل از کشور خارج شد و دیگر برنگشت تا متاسفانه جنازهاش به کشور برگشت.
در چنین شرایطی، آیا آقای «هاشمی رفسنجانی» که در مصاحبههای آن مرحوم بارها مورد اتهامات سنگین قتل و فساد مالی و ... قرار گرفته، کار شجاعانه و درستی نموده است که اکنون به مناسبت درگذشت او به پدرش پیام تسلیت داده؟ و باید به این دلیل تشویق شود و آقای «احمدینژاد» که شجاعانه پیام تسلیت نداده باید نکوهش شود؟
خوب اگر آقازادگی باعث مصئونیت میشود که چرا یک بام و چند هوا؟ مگر «مهدی خزعلی» در این کشور آقازاده نیست؟ چرا او باید برای مصاحبه با صدای آمریکا به زندان و انفرادی برود، اما فرزند «محسن رضایی» که با همان رسانه گفتوگو نموده و همه نظام را متهم به فساد و خیانت نموده، باید بر صدر بنشیند و حالا هم مرگ مشکوک به خودکشیاش، توجیه شده و باید در مناقباش بگویند؟
اصلا چه خوب است که همین الان آقایان تسلیتگو اجازه بفرمایند جناب اجل «مهدی هاشمی» آقازاده فراری نظام هم به سلامتی به کشور برگردد، و شرکت پخش و پالایش فراوردهها! را هدایت نماید.
باور کنید خدای ناکرده بلایی که بر سر آن یکی آمد، اگر بر سر این یکی هم بیاید، طومار پیام تسلیت فراوان خواهد بود. پس چه بهتر که علاج واقعه پیش از وقوع بشود.
اما اگر مسئله آقازادگی نیست و مراتب بزرگواری نظام نسبت به یک خطاکار است، باز چرا یک بام و دو هوا؟ مگر «حسین درخشان» در این کشور یک جوان خطاکار و البته نادم و پشیمان نیست؟ چرا سرنوشت خطاهای یکی، بهرغم اظهار ندامت و تلاش برای جبران، بازخواست و زندان است و برای دیگری جوری دیگر؟
من حال و روز «محسن رضایی» و نیاز او به تسلیت و همدردی را درک میکنم. اما باور کنید بیش از ۹۰٪ پیام تسلیتها برای ایشان نه تنها حکم تسلیت را نداشته که نمک بر زخم است.
هدف اصلی من در این نوشته تخطئه «محسن» یا «احمد رضایی» نیست. رفتار چند پهلو و ریاکارانه پیامدهندگان سئوال است.
اینها همه از بیصداقتی، شفافنبودن و مواضع متناقض و متضاد حکایت میکند، نه از تسلیدادن به داغدیده.
اگر تسلیدادن به داغدیده مهم باشد، باید به خانواده مرحوم آیتالله «لاهوتی» و مرحوم آیتالله «گلزاده غفوری» و نمونههای دیگری که در عدم رضایت شاهد اعدام «آقازاده» و نورچشمیهایِشان بودند، هم تسلیت گفت.
فراموش نمیکنیم که نظام در پروندههای نادر خود، پرونده آقایان «جنتی»، «حسنی» امام جمعه ارومیه و خیلی نمونههای دیگر را هم دارد، که با نظر مساعد و رضایت خودشان شاهد اعدام «آقازاده»هایِشان بودند که البته «شرم» در مقابل این رفتار سرافکنده است.
یکشنبه، بهمن ۰۴، ۱۳۸۸
عجب کلکسیونی؟!
دیگه جنگ از دست آقایان به در آمده، به جنگ آقازادهها تبدیلشده.
جنگ در این زمانه، تبدیل به تاثیر رفتار گذشته آقایان که امروزه در رفتار فرزندانِشان عریان شدهاست. رفتاری که این آقازادهها امروزه نشان میدهند، جوابی است به زیرسئوال بردن اندیشهها و افکار پدرانِشان.
عمر احمد خمینی که کفاف نداد این روزها را ببیند، ولی اگر بود مانند حسن خمینی رفتار میکرد؟ بهنظر من ۱۰۰٪. زیرا هیچکدام از خانواده امام خمینی، این موقعیتی که حاکمان جدید بهراه انداختند را مورد تایید قرارندادند.
فرزند مرحوم بازرگان هم رفتاری را انجام میدهد که در گذشته پدرش انجام داد. و باید گفت که عبدالعلی بازرگان عزیز این روشی که انتخاب کردید، قبلا یکبار تجربه، و نتیجهاش هم همین است که میبینید. باید فکر دیگری کرد.
فرزندان حضرت آیتالله هاشمی رفسنجانی در این زمانه، هدفِشان چیست؟ اگر آزادمنشی است، پس چرا موقعی که مرحوم داریوش فروهر یا مختاری و پوینده و صدها روشنفکر این مرزوبوم تکهتکه میشدند، علَم آزادی بلند نکردند؟
از رفتار آیتالله هاشمی هم پیداست که هنوز موقعیت اجتماعیشان و آقازادههایِشان برایِشان از جان این ملت ارزشمندتر است.
پس زیاد نباید به رفتار شما هم اطمینان کرد. کاش پدرجان یادشان نرفته باشد که در دوارن قدرت، شاهد چه فجایعی بودند و برای حفظ قدرت خود، سکوت اختیار کردند.
فکر نمیکنید این آتشی که در کشور بهپا شده، از سکوت مصلحتی آقاجان در همان دوران باشد؟ و هنوز هم یادمان نرفته که پدرجان برای سخنرانی بر روی چه صندلیهایی مینشستند، و حتی روزی به خود زحمت ندادند که در مقابل ملت تعظیم کنند.
و در این دوران هم که سکوت خود را شکستند، فکر کنم بهخاطر موقعیت بچههای عزیزدردانهشان باشد.
بگذریم. و اما علی مطهری. پسر شهید مرتضی مطهری که امروزه به خونخواهی ملت ایستادهاست و سخنرانیهای آتشینی را بیان میکنند، باید یادشان نرفته باشد که برای سمینارها و یادمانهایی که در دوران دامادشان که بر مسند وزارت ارشاد و ریاست صداوسیما بودند، برای مرحوم پدرشان چه خرجهای آنچنانی میکردند و هیچ صدایِشان در نمیآمد و عاید آنهمه خرجها براستی چه بود؟ چند نفر به راه راست هدایت شدند؟
چگونه بود که هر گزینشی که میخواستند در ادارات بکنند، حتما باید کتابهای مرحوم مطهری امتحان گرفته میشد؟ یعنی در این کشور پهناور، به جز پدر شما، هیچ متفکر دیگری نبود که کتاب آنها هم مورد مطالعه قرار گیرد؟
شاید این هم کمکی بود برای انتشارات شما. اگر این خرجها که در صداوسیما و مراکز دیگر، جهت سالگرد مرحوم مطهری میشود، نتیجه داشت، پس چرا اکنون دختر و پسر این مملکت هیچ یادی از این بزرگوار نمیکنند؟ بگذریم. هنوز علیآقا اول داستان است.
و اما فرزند برومند شهید آیتالله دکتر بهشتی. نمیدانم که در این زمانه در چه حالیاست. شنیدم که در زندان دچار سکته شدهاند. در هر صورت شفایِشان را از خداوند متعال خواستارم.
ولی او چرا باید در کشوری زندانی شود که روزگاری پدرش رئیس دیوان عالیاش بود؟ فعلا حرفی نمیتوانم بزنم! فکر کنم مرحوم پدر ایشان هم قربانی همین قدرتطلبیها شد.
ولی بهتر نبود، آنموقع که پدرشان در حال راهاندازی حزب جمهوری بود، به این فکر میکردند که بهتر است احزاب دیگر هم راهاندازی، که قدرت تکمحوری نشود، و حال شاهد این همه درگیری و خودکامگی نباشیم؟ بگذریم.
شما جناب آقای دکتر خزعلی دیگر چرا؟ گویا به عاق والدین ایمان ندارید؟ چهقدر پدرتان خوندل خورد و از سهم امام خرجِتان کرد که حال رو در روی ایشان بایستید و بگویید که همه حرفهای ایشان خرافات است.
نمیدانید که اگر شما که پسرشان هستید، این حرفها را بزنید، مردم چه میگویند؟ در هر صورت بروید و استغفار کنید. چون پدرتان یک عمر بر این باور بوده و هستند که حرفِشان وحی منزل است و هر چه میگویند از پیشگاه خداوند آمدهاست.
در این ۳ دهه شاهد چه فرزندکشیها که نبودیم، و بعضی آقایان را دیدیم که خود و بهدست خود فرزندانِشان را اعدام کردند. برای اینکه مثل آنها فکر نمیکردند و مستحق اعدام تشخیص دادهشدند.
حال چه میگویند که در مقابلِشان نسلی ایستاده که میگویند: ما بهتر از شما میفهمیم. مگر میشود همه را اعدام کرد؟
واقعا در این کشور عجب کلکسیونی داریم! هرکدام یک فکر و یک اندیشه متفاوت.
البته آقازادههایی هم داریم که روزگاری نامِشان بر سر زبانها افتاد ولی برای موقعیت خطرناکِشان باباجانها مجبورند سکوت کنند. راستی چرا آقازادههای آقایان واعظ طبسی، مقتدایی، دری نجفآبادی، فلاحیان، ناطقنوری، و ... چرا در این زمانه که همه درگیر هستند، سکوت اختیار کردند؟
نکند میترسند موقعیتِشان مانند آقازادههای دیگر بهخطر بیفتد؟ البته این درگیری که در این زمانه بین آقازادهها افتاده، تقاص دوران جنگ است که این ملت در آن دوران با دشمن میجنگیدند که دشمن را از خاک بیرون کنند، و آقازادهها درون کشورهای دشمن به درس و مشقِشان میرسیدند.
ولی عجب خداوند جای حق نشسته است. ولی آقازادههایی که از این جنگوگریز دررفتهاند، بدانند که دیر یا زود باید جوابگوی ملت باشند.
راستی اگر ما هم مانند پسر آقای فلاحیان روز روشن به طرف کسی هفت تیر میکشیدیم، و او را میکشتیم، میتوانستیم از اجرای عدالت فرار کنیم؟ پس باید حق را به ایشان داد که سکوت اختیار کنند.
و یا مگر در پرونده آقای شهرام جزایری نام آقازادههای درینجفآبادی، مقتدایی، واعظطبسی نیامد؟ پس چرا این آقایان توانستند در گوشه دنج محکمههای قوهقضائیه آرام بگیرند؟
پس باید به این آقازادهها هم حق داد که هیچ نگویند. بالاخره حرف مرگ و زندگی است. اینان به این سادگیها به این موقعیتها دست پیدا نکردهاند.
شاید امروز بشود زیرسبیلی ردکرد، ولی بالاخره روزی درگیر خواهند شد.
راستی آقازاده جناب دکتر محسن رضایی را از قلم انداختم. والا نمیدانم جایگاه ایشان در این زمانه کجاست؟ اینرا بهعهده مخاطبینام میگذارم. چون کمکم از این نوع آقازادهها زیاد پیدا میشوند.
کسانی که سنگ بعضی از این آقایان را به سینه میزنند و فکر میکنند که آنها براستی نشانههای خدا روی زمیناند، بدانند که نباید بازیچه رفتار این آقایان شوند، زیرا اگر میتوانستند معجزه کنند، فرزندانِشان را طوری تربیت میکردند که طمع قدرت و پول کورشان نکند.
واقعا کاش میشد روزی سرزده به خانه بعضی این آقایان رفت و دید که کسانی که ادعای پوشیدن لباس پیغمبر را میکنند، چگونه زندگی میکنند.
خود روزی در قشم شاهد بودم که یکی از همین آقایان، با آقازادهها و خانواده محترمشان چگونه از اموال بیتالمال بهنفع خود استفاده که هیچ، سوءاستفاده میکردند.
واقعا چرا باید در جهان سوم شاهد این مسئله باشیم که آقازادهها همیشه باید از موقعیت پدرانِشان به نان و نوایی برسند؟ و بعد قربانی همان رفتار گذشته پدرانِشان شوند؟
مگر صدام و فرزنداناش در عراق خدایی نمیکردند؟ همین جنگ آقازادهها را آینده در عربستان نیز شاهد خواهیم بود. و همینطور در کشورهای عقبمانده و طماع.
ولی دوستان بدانید که روزی شاهد خواهیم بود که از بین آقازادهها خواننده، بازیگر، طراح رقص، گیتاریست، معتاد، و هزاران کسب دیگه هم پیدا شود.
آنموقع به این ملت ساده چه خواهید گفت که عمری را سر کار بودهاند؟ تازه این افراد ۲ درصد از آقازادهها هستند که همه میشناسند و آقازادههایی هم در شهرستانها و زیر لوای قدرت پدرانِشان زندگی میکنند که خدا میداند چه آتشهایی میسوزانند.
کاش قبل از اینکه این آتشی که راه افتاده، دامن آنها را هم بگیرد و به خود بیایند.وبلاگ فرید صلواتی نوه علامه جعفری با مختصری تغییر در شکل
عمر احمد خمینی که کفاف نداد این روزها را ببیند، ولی اگر بود مانند حسن خمینی رفتار میکرد؟ بهنظر من ۱۰۰٪. زیرا هیچکدام از خانواده امام خمینی، این موقعیتی که حاکمان جدید بهراه انداختند را مورد تایید قرارندادند.
فرزند مرحوم بازرگان هم رفتاری را انجام میدهد که در گذشته پدرش انجام داد. و باید گفت که عبدالعلی بازرگان عزیز این روشی که انتخاب کردید، قبلا یکبار تجربه، و نتیجهاش هم همین است که میبینید. باید فکر دیگری کرد.
فرزندان حضرت آیتالله هاشمی رفسنجانی در این زمانه، هدفِشان چیست؟ اگر آزادمنشی است، پس چرا موقعی که مرحوم داریوش فروهر یا مختاری و پوینده و صدها روشنفکر این مرزوبوم تکهتکه میشدند، علَم آزادی بلند نکردند؟
از رفتار آیتالله هاشمی هم پیداست که هنوز موقعیت اجتماعیشان و آقازادههایِشان برایِشان از جان این ملت ارزشمندتر است.
پس زیاد نباید به رفتار شما هم اطمینان کرد. کاش پدرجان یادشان نرفته باشد که در دوارن قدرت، شاهد چه فجایعی بودند و برای حفظ قدرت خود، سکوت اختیار کردند.
فکر نمیکنید این آتشی که در کشور بهپا شده، از سکوت مصلحتی آقاجان در همان دوران باشد؟ و هنوز هم یادمان نرفته که پدرجان برای سخنرانی بر روی چه صندلیهایی مینشستند، و حتی روزی به خود زحمت ندادند که در مقابل ملت تعظیم کنند.
و در این دوران هم که سکوت خود را شکستند، فکر کنم بهخاطر موقعیت بچههای عزیزدردانهشان باشد.
بگذریم. و اما علی مطهری. پسر شهید مرتضی مطهری که امروزه به خونخواهی ملت ایستادهاست و سخنرانیهای آتشینی را بیان میکنند، باید یادشان نرفته باشد که برای سمینارها و یادمانهایی که در دوران دامادشان که بر مسند وزارت ارشاد و ریاست صداوسیما بودند، برای مرحوم پدرشان چه خرجهای آنچنانی میکردند و هیچ صدایِشان در نمیآمد و عاید آنهمه خرجها براستی چه بود؟ چند نفر به راه راست هدایت شدند؟
چگونه بود که هر گزینشی که میخواستند در ادارات بکنند، حتما باید کتابهای مرحوم مطهری امتحان گرفته میشد؟ یعنی در این کشور پهناور، به جز پدر شما، هیچ متفکر دیگری نبود که کتاب آنها هم مورد مطالعه قرار گیرد؟
شاید این هم کمکی بود برای انتشارات شما. اگر این خرجها که در صداوسیما و مراکز دیگر، جهت سالگرد مرحوم مطهری میشود، نتیجه داشت، پس چرا اکنون دختر و پسر این مملکت هیچ یادی از این بزرگوار نمیکنند؟ بگذریم. هنوز علیآقا اول داستان است.
و اما فرزند برومند شهید آیتالله دکتر بهشتی. نمیدانم که در این زمانه در چه حالیاست. شنیدم که در زندان دچار سکته شدهاند. در هر صورت شفایِشان را از خداوند متعال خواستارم.
ولی او چرا باید در کشوری زندانی شود که روزگاری پدرش رئیس دیوان عالیاش بود؟ فعلا حرفی نمیتوانم بزنم! فکر کنم مرحوم پدر ایشان هم قربانی همین قدرتطلبیها شد.
ولی بهتر نبود، آنموقع که پدرشان در حال راهاندازی حزب جمهوری بود، به این فکر میکردند که بهتر است احزاب دیگر هم راهاندازی، که قدرت تکمحوری نشود، و حال شاهد این همه درگیری و خودکامگی نباشیم؟ بگذریم.
شما جناب آقای دکتر خزعلی دیگر چرا؟ گویا به عاق والدین ایمان ندارید؟ چهقدر پدرتان خوندل خورد و از سهم امام خرجِتان کرد که حال رو در روی ایشان بایستید و بگویید که همه حرفهای ایشان خرافات است.
نمیدانید که اگر شما که پسرشان هستید، این حرفها را بزنید، مردم چه میگویند؟ در هر صورت بروید و استغفار کنید. چون پدرتان یک عمر بر این باور بوده و هستند که حرفِشان وحی منزل است و هر چه میگویند از پیشگاه خداوند آمدهاست.
در این ۳ دهه شاهد چه فرزندکشیها که نبودیم، و بعضی آقایان را دیدیم که خود و بهدست خود فرزندانِشان را اعدام کردند. برای اینکه مثل آنها فکر نمیکردند و مستحق اعدام تشخیص دادهشدند.
حال چه میگویند که در مقابلِشان نسلی ایستاده که میگویند: ما بهتر از شما میفهمیم. مگر میشود همه را اعدام کرد؟
واقعا در این کشور عجب کلکسیونی داریم! هرکدام یک فکر و یک اندیشه متفاوت.
البته آقازادههایی هم داریم که روزگاری نامِشان بر سر زبانها افتاد ولی برای موقعیت خطرناکِشان باباجانها مجبورند سکوت کنند. راستی چرا آقازادههای آقایان واعظ طبسی، مقتدایی، دری نجفآبادی، فلاحیان، ناطقنوری، و ... چرا در این زمانه که همه درگیر هستند، سکوت اختیار کردند؟
نکند میترسند موقعیتِشان مانند آقازادههای دیگر بهخطر بیفتد؟ البته این درگیری که در این زمانه بین آقازادهها افتاده، تقاص دوران جنگ است که این ملت در آن دوران با دشمن میجنگیدند که دشمن را از خاک بیرون کنند، و آقازادهها درون کشورهای دشمن به درس و مشقِشان میرسیدند.
ولی عجب خداوند جای حق نشسته است. ولی آقازادههایی که از این جنگوگریز دررفتهاند، بدانند که دیر یا زود باید جوابگوی ملت باشند.
راستی اگر ما هم مانند پسر آقای فلاحیان روز روشن به طرف کسی هفت تیر میکشیدیم، و او را میکشتیم، میتوانستیم از اجرای عدالت فرار کنیم؟ پس باید حق را به ایشان داد که سکوت اختیار کنند.
و یا مگر در پرونده آقای شهرام جزایری نام آقازادههای درینجفآبادی، مقتدایی، واعظطبسی نیامد؟ پس چرا این آقایان توانستند در گوشه دنج محکمههای قوهقضائیه آرام بگیرند؟
پس باید به این آقازادهها هم حق داد که هیچ نگویند. بالاخره حرف مرگ و زندگی است. اینان به این سادگیها به این موقعیتها دست پیدا نکردهاند.
شاید امروز بشود زیرسبیلی ردکرد، ولی بالاخره روزی درگیر خواهند شد.
راستی آقازاده جناب دکتر محسن رضایی را از قلم انداختم. والا نمیدانم جایگاه ایشان در این زمانه کجاست؟ اینرا بهعهده مخاطبینام میگذارم. چون کمکم از این نوع آقازادهها زیاد پیدا میشوند.
کسانی که سنگ بعضی از این آقایان را به سینه میزنند و فکر میکنند که آنها براستی نشانههای خدا روی زمیناند، بدانند که نباید بازیچه رفتار این آقایان شوند، زیرا اگر میتوانستند معجزه کنند، فرزندانِشان را طوری تربیت میکردند که طمع قدرت و پول کورشان نکند.
واقعا کاش میشد روزی سرزده به خانه بعضی این آقایان رفت و دید که کسانی که ادعای پوشیدن لباس پیغمبر را میکنند، چگونه زندگی میکنند.
خود روزی در قشم شاهد بودم که یکی از همین آقایان، با آقازادهها و خانواده محترمشان چگونه از اموال بیتالمال بهنفع خود استفاده که هیچ، سوءاستفاده میکردند.
واقعا چرا باید در جهان سوم شاهد این مسئله باشیم که آقازادهها همیشه باید از موقعیت پدرانِشان به نان و نوایی برسند؟ و بعد قربانی همان رفتار گذشته پدرانِشان شوند؟
مگر صدام و فرزنداناش در عراق خدایی نمیکردند؟ همین جنگ آقازادهها را آینده در عربستان نیز شاهد خواهیم بود. و همینطور در کشورهای عقبمانده و طماع.
ولی دوستان بدانید که روزی شاهد خواهیم بود که از بین آقازادهها خواننده، بازیگر، طراح رقص، گیتاریست، معتاد، و هزاران کسب دیگه هم پیدا شود.
آنموقع به این ملت ساده چه خواهید گفت که عمری را سر کار بودهاند؟ تازه این افراد ۲ درصد از آقازادهها هستند که همه میشناسند و آقازادههایی هم در شهرستانها و زیر لوای قدرت پدرانِشان زندگی میکنند که خدا میداند چه آتشهایی میسوزانند.
کاش قبل از اینکه این آتشی که راه افتاده، دامن آنها را هم بگیرد و به خود بیایند.
اشتراک در:
پستها (Atom)



