چهارشنبه، دی ۱۰، ۱۴۰۴

کیهان ۴شنبه ۱۰ دی‌ماه ۱۴۰۴

 مرور تیترهای روزنامه کیهان چهارشنبه ۱۰ دی‌ماه ۱۴۰۴:

تیتر یک: زوزه اسرائیل برای ایجاد آشوب و انتقام از انسجام مردم ایران. گوش‌واره چپ: اسرائیل و امارات چه خوابی برای عربستان دیده‌اند؟ گوش‌واره راست: میلیاردها دلار ارز صادراتی هفته آینده روانه بازار می‌شود. 


ستون راست: خانم سخن‌گو! آن صدا شنیدنی بود، نه این صدا!
شیخ نعیم قاسم: علامه مصباح یزدی صاحب «اندیشه اصیل» بود. چند ساعت پس از فتوای آیت‌الله سیستانی، حاج قاسم را در قلب نبرد یافتیم. مهندسی معکوس گرانی و تورم، شاه حتی بیمارستان را هم به خاک و خون کشید. تحریم‌های جدید آمریکا علیه نفت ایران.

ستون سمت چپ: اتخاذ ۴ تصمیم مهم دولت و مجلس برای حمایت از بازار و فعالان اقتصادی. شبکه سازمان‌یافته آشوب را با مردم و بازاریان اشتباه نگیرید. لبنان، آغازی بر پایان برهه‌ای ۱۳ ماهه.


کیهان تیتر یک اصلی امروز خود را به «اعتراضات» بازاریان، مردم و دانش‌جویان، که از دو روز پیش از بخشی از بازار تهران آغاز، و به‌مرور به سطوحی از کشور و دانش‌گاه‌ها کشیده شد، اختصاص داده‌است، که این تقریبا یک
«خرق عادت» به حساب می‌آید. 

نخست: عموما کیهان طی دست‌کم ۲۵ سال گذشته، هیچ «اعتراضی» از «سمت مردم به حکومت» را به‌رسمیت نمی‌شناخت و همه آن‌ها را در چهارچوب «اغتشاش» صورت‌بندی و تحلیل می‌کرد. 


اعتراض «مردم علیه مردم» در کیهان الاماشاالله بوده، هست و خواهد بود. مثل پوشش وسیع اعتراض اقلیتی علیه پوشش اختیاری، اعتراض اقلیتی علیه اعتراض اکثریتی به نتایج انتخابات و قس‌علی‌هذا.

 
دوم: کیهان برخلاف همیشه، که از واژه
«اسرائیل» استفاده نمی‌کرد، و به این کلمه حساسیت ویژه داشت، و همیشه به‌جای آن عبارت «رژیم صهیونیستی» را به‌کار می‌برد، این‌بار نام اسرائیل را در تیتر یک اصلی خود آورده‌است.  

[یک یادآوری حرفه‌ای و اخلاقی که در روزنامه‌نگاری برای رقیب یا دشمن هم روزنامه‌نگار حق ندارد از الفاظ دون شأن روزنامه‌نگار استفاده کند. استفاده از کلمه توهین‌آمیز «زوزه» اعتبار روزنامه‌نگاری را به چالش می‌کشد]

در همین شماره، در تیتر گوش‌واره سمت چپ هم با ناپرهیزی، از نام «اسرائیل» به‌جای آن عبارت مجعول استفاده کرده‌است. 


سومین نکته قابل توجه این‌است که کیهان تیتر یک اصلی خود را در حالی به «اعتراضات» اختصاص داده، که تیتر یک دوم را به آن‌چه «حماسه ۹دی‌» می‌دانند و برای‌شان از «دهه فجر» هم حیثیتی‌تر شده‌بود و همه رسانه‌ها در سال‌گرد این روز متفق و موظف بودند که در تیتر یک اصلی به این حادثه بپردازند و تصاویر و سخنرانی‌های پیرامون آن‌را پوشش دهند، اختصاص داده‌بود. 


این اماره قویی‌است که نشان می‌دهد، ناخودآگاه متوجه شده‌اند که به قول
«سعید لیلاز»: «۹ دی چیزی بیش از یک میدان سوراخ در تهران نیست.»

کیهان با وجود این‌که تیتر یک اصلی خود را به اعتراضات اختصاص داده، در یادداشت روز امروز هم به اعتراضات پرداخته که نشان می‌دهد باز «ناخودآگاه» کیهان دست به خودزنی کرده و ناخواسته اعتراف‌کرده که «اعتراضات» بیش از رگ گردن نزدیک است، اگرچه «رگ‌های گردن» در تخفیف آن قوی شده‌ شده‌باشد.


اختصاص تیتری فرعی در صفحه اصلی کیهان به
آیت‌الله «سیستانی» هم به‌نوعی یک ناپرهیزی تلقی می‌شود. کیهان پیش‌ترها دست‌کم در دو مورد، زعیم حوزه‌های علمیه شیعه ساکن نجف را نواخته و با واکنش شدید محافل حوزوی و فقهی مواجه و در یک مورد مجبور به عذرخواهی دست‌وپاشکسته شده بود. 

تیتر گنگ «لبنان آغازی بر پایان یک برهه ۱۳ ماهه» هم جالب بود و از گنگی آن می‌توان نکته‌ها خواند.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر