مسیح یا دیوانه؟

در بخشی از اسنادی که به‌تازگی از آرشیو امنیت ملی آمریکا منتشر شده، درباره نخستین دیدار «ولادیمیر پوتین» در۱۶ ژوئن ۲۰۰۱ با رئیس‌جمهور آمریکا، «بوش» ضمن اعلام نگرانی خود از بلندپروازی‌های جمهوری اسلامی برای دست‌یافتن به سلاح کشتار جمعی، خطاب به پوتین می‌گوید: «آن‌ها [ایران] واقعاً دیوانه‌اند» و پوتین رئیس‌جمهور روسیه ضمن این‌که تایید می‌کند که «تردیدی نیست که آن‌ها [ایران] خواهان سلاح هسته‌ای هستند» و مسکو به نیروهای خود دستور داده است چنین اطلاعاتی در اختیار ایران قرار نگیرد، حرف بوش را با تاکید تایید و می‌گوید: «کاملاً دیوانه‌اند».

بنا به گزارش‌ها، پوتین در نخستین دیدارش با «جورج دبلیو بوش»، رئیس‌جمهوری وقت آمریکا، نسخه‌ای از «عذرای سیاه» را به میزبان آمریکایی خود با این خطاب هدیه کرد: «از یک مرد مومن، به یک مرد مومن دیگر.»

پوتین اواخر مهر ۱۳۸۶ (اکتبر ۲۰۰۷) که برای شرکت در اجلاس رؤسای جمهور کشورهای حاشیه‌ دریای خزر به ایران آمد، در حاشیه این سفر برای نخستین‌بار دیداری هم با خامنه‌ای داشت، و پس از بازگشت به کشورش در یک گفت‌وگوی تلویزیونی درباره این دیدار گفت: «با عنایت به مطالعاتی كه من درباره مسيح داشته‌ام، در ملاقات با رهبر ایران تمام ويژگي‌هاي حضرت مسيح را در آيت‌الله خامنه‌اي ديده و برایم متجلی شد.»

در آن روز‌ها رسانه‌های ارزشی و انقلابی با ذوق‌زدگی کم‌نظیر به انعکاس غلوآمیز گزارش‌های این سفر که به سفارش کرملین تهیه و در رسانه‌های روسیه منتشر می‌شد، دست‌یازیده، و احساس شعف بسیار داشتند از این‌که یک ناباور مدعی «مسیحیت» از آقای خامنه‌ای چنان تعریفی کرده‌است. 

خبرگزاری دانشجو در وصفی از آن دیدار نوشت: «ملاقاتی که برای بسیاری از سران کشورهای قدرت‌مند جهان یک آرزوست. آرزویی که حتی در سفرهای اخیر برخی وزرای خارجه‌ کشورهای اروپایی و غربی به ایران، نیز هیچ‌گاه محقق نشد و رهبر انقلاب وقت ملاقاتی برای این افراد در نظر نگرفتند.»

 این گزارش مدعی شده‌بود که: «پوتین به دیدار رهبری می‌رود که علاوه بر ایران، پیروان بی‌شماری نیز در میان مسلمانان از غرب آسیا گرفته تا آفریقا و شرق دور دارد و همین مسئله بی‌تردید یک امتیاز رشک‌برانگیز برای او در برابر رقبای غربی‌اش خواهد بود که بارها سعی کرده‌اند لااقل از طریق نامه‌نگاری هم که شده، یک ارتباط شبه‌رسمی با رهبر ایران داشته باشند.»

این رسانه نوشت: «گزارش‌هایی که بعدها منتشرشد، نشان می‌دهد که او به‌خوبی به عظمت این دیدار واقف بوده است. دیداری بی‌سابقه با رهبری که تقریبا از زمان رسیدن به جایگاه رهبری انقلاب اسلامی، هیچ‌‌یک از رؤسای جمهور کشورهای قدرت‌مند دنیا را به حضور نپذیرفته است، و اینک پوتین در نتیجه‌ی ایستادگی در برابر هژمونی سلطه‌گرانه‌ غرب، فرصت این دیدار را یافته‌بود. دیداری که او را از سایر همتایانش متمایز می‌کرد.»

این خبرگزاری افزود: «با توجه به توضیحاتی که مسئولان تشریفات ریاست جمهوری روسیه درباره مقام رهبری در جمهوری اسلامی و جایگاه ولایت‌فقیه به وی داده بودند، وی در طول مسیر خود از روسیه به ایران و از فرودگاه تا مکان استقرار خود، مدام از اطرافیان خود می‌پرسید که من چگونه باید رفتار کنم؟ وقت ملاقات من با ایشان در چه زمانی است؟ و ایشان را چگونه باید خطاب کنم؟ این اضطراب پوتین تا به‌حدی بوده که حتی درخواست می‌کند که اگر در ملاقات با مقام معظم رهبری عرف بر این است که پابرهنه در دیدار حاضر می‌شوند وی نیز این‌گونه و پابرهنه باشد.»!

 به ادعای این خبرگزاری؛ این دیدار رئیس‌جمهور یکی از مقتدرترین کشورهای دنیا را چنان تحت تاثیر قرار می‌دهد که ناخواسته اعتراف کند: «ایشان نکاتی در خصوص روسیه مطرح کردند که من به عنوان رئیس‌جمهور روسیه از این مسائل غافل بودم»!
 
و «حكيم بزرگي در ايران نشسته است که به ذهن من خطور نمی‌کرد او تا به این حد همه‌جانبه‌نگر باشد. او حکیم و دانشمندی است که تصمیم‌گیری و تنظیم همه سياست‌هاي ايران توسط اوست». 

و «با وجود درایت و هوش رهبری ایران هیچ خطری متوجه ایران نمی‌شود. من در ملاقات با ایشان معناي واقعی قانون اساسی جمهوري اسلامي و مفهوم ولايت‌فقيه و ولایت علمای دینی را که شنیده بودم فهميدم.»

این ذوق‌زدگی در انعکاس غلوآمیر گزارش رسانه‌های روسی که به‌سفارش کرملین نوشته می‌شد، یا چشم نویسندگان را از فرق گذاشتن میان «تعریف» تا «چاپلوسی» کور کرده بود، یا از «کرملین» برای وارونه‌نمایی «مزد» می‌گرفتند.

حقیقت آن‌ است که «پوتین» هیچ وقت به هیچ «حقیقتی» وفادار نبوده و همیشه برای فریب «رفقا» و «رقبا» به «خرافات»ی که آن‌ها بدان دل‌مشغول بوده‌اند متوسل شده‌است.

برای بوش نسخه‌ای از «عذرای سیاه» هدیه می‌برد، در نخستین سفر رسمی به فرانسه، از آنان می‌خواهد زمینی در پاریس برای ساختن یک کلیسای جامع ارتدوکس عرضه کنند و در گفت‌و‌گویی در سال ۲۰۰۵ ادعا می‌کند که در سفر به «بیت‌المقدس» پیامی از سوی مادرش برای حضرت مسیح برده‌است.

اما همین آدم بود که در «چچن» وقتی صلح مذاکره‌شده از سوی «الکساندر لبد» را به هم زد، باعث کشتن بیش از ۱۰۰ هزار و آوارگی بیش از یک میلیون مسلمان شد و تلی از ویرانی و مرگ به‌جای نهاد.

این همان است که شریک استراتژیک‌اش چین است که در ترکستان شرقی، مسلمانان ایغور را سلاخی و شکنجه می‌کند. 

و این همان پوتینی است که وقتی چکمه‌لیسان از چاپلوسی‌های او ذوق‌زده شده‌اند، به رئیس‌جمهور آمریکا تاکید می‌کند که «کاملا دیوانه‌اند.»

از ماستِ سفید ولایت، تا روزگار سیاه ملت

آقای خامنه‌ای قبل از انتخابات مجلس نهم، در توصیه‌ و رهنمودهایی خطاب به نامزدهایی که از صافی صعب‌العبور شورای نگهبان، که یکی از شرایط بنیادی و اصلی عبور از آن، التزم به ولایت‌فقیه است، نگفتند «ماست سیاه است» که لازم باشد حضراتی که نمره قبولی از امتحان التزام‌عملی به ولایت‌فقیه گرفته بودند، به سیاه‌بودن آن اقرار و اعتراف نمایند. بلکه فقط گفته بود که به نتایج «اعتراض نکنید» و اعتراض‌ به نتایج را دامی معرفی نمودند که به تعبیر ایشان فتنه‌گران در آن گرفتار شدند.

اما هنوز ساعاتی از اعلام نتایج اولیه انتخابات نگذشته بود، که اعلام شد، خانم «پروین‌احمدی‌نژاد» خواهر رئیس‌جمهور و نامزد نمایندگی مردم گرمسار به نتایج اعلام‌شده انتخابات اعتراض و مدعی است در انتخابات تقلب صورت گرفته‌است. 

در خبری دیگر «محمدحسن‌ قدیری‌ابیانه» نامزد ناکام شهرستان کاشان، که پیش‌تر علت حضور خود در انتخابات مجلس را، موضع‌گیری ضعیف نماینده سابق آن منطقه در مجلس در قبال سران فتنه، عنوان نموده‌ و خود را ولایتی‌تر از وی می‌دانست، به نتایج به‌دست آمده معترض شده و ادعای تقلب نموده است. 

نکته جالب آن‌ است که وی در سایت رسمی خود از شهروندان خواسته است که موارد مشاهده‌شده از تخلفات احتمالی را به دفتر ایشان ارسال نمایند. و نکته جالب‌تر آن‌که اختلاف رأی ایشان با نماینده پیروز دستِ‌کم ۱۵ هزار رای است. یعنی دو برابر کل رأیی که ایشان داشته است.

شایان توجه است در منطقه مورد اشاره نه وی رأی آورد، نه نماینده سابق که دو نماینده از دو طیف اصلی اصول‌گرایان بودند. بلکه یک نامزد مستقل پیروز انتخابات شد.

در شهرستان آمل نیز «رضا‌ حاجی‌پور» نامزد شکست‌خورده به نتایج اعتراض نموده و حتی اعتراض هواداران وی به درگیری نیز منجر شده‌است.

این از «نتایج سحر» انتخابات مجلسی است که بدنه اصلی جنبش سبز، آن‌را تحریم نموده و رهبران اصلی آن نیز اعلام نموده بودند، در آن حضور نخواهند داشت و مشروعیتی برای آن قائل نیستند. تا «صبح دولت» آن هنوز باید صبر کرد.

 

این اعتراضات و اتفاقات در حالی واقع می‌شود که مدعیان طرف‌داری مطلق از ولایت‌فقیه، ادعا می‌نمودند که «اگر آقا بگوید ماست سیاه است به قرآن ماست را سیاه می‌بینیم». (۱)

با این وجود به نظر می‌رسد مدعیان طرف‌داری بی‌قید و شرط از ولایت‌فقیه، نه‌‌تنها در این ادعای پوچ خود صادق نبوده و نیستند، بلکه اصولا قرآن را هم قبول ندارند، که به‌سادگی به آن قسم‌خورده و حالا که صندلی را از دست داده‌اند، نه‌تنها حاضر نیستند، ماست سفید را به فرمان رهبری سیاه بینند، بلکه از اقرار به سفیدبودن آن هم امتناع می‌نمایند.

حقیقت آن ست که ماست سفید است. اما آن‌چه در سایه تفکرات و رفتار حضرات طی سال‌های گذشته به خاک سیاه نشسته، روزگار شهروندان بدبختی است که حالا باید تاوان ماجراجویی‌ها و غفلت‌ها و شعارهای پوچ آن‌ها را بپردازند.

(۱) هفته‌نامه شلمچه ۸ آذرماه ۷۷

‌این نوشته در خودنویس اینجا

خاتمی نمی‌آید۲

چون لاله خوديم آتش خرمن خويش/ما خود شده‌ايم خار پيراهن خويش
ما را به دو جرعه ساقی از خود برهان/تا چند به‌سر بريم با دشمن خويش
(كليم کاشانی)

بر هيچ ناظر صادق و منصفی پوشيده نيست كه اصلاح‌طلبان ظرفيت‌های لازم برای تحقق خواست‌های مدافعين و موافقين خود را ندارند. چه اين‌كه تمام تلاش دل‌بستگان و علاقه‌مندان به اصلاح، اصلاحات و اصلاح‌طلبان، براي آن‌ست كه اميدوارند اصلاح‌طلبان،حذف موانع بزرگ دموكراسي در كشور را براي دست‌يابي به «آزادي»و «آزادگي»، مهم‌ترين هدف خود قرارداده، دست‌يابي به آن‌را وجه همت خود قراردهند. غافل از آن‌كه زماني همين اصلاح‌طلبان با شور و حرارتي خاص چنين موانعي را بر سر راه خود تعبيه كرده‌اند و امروز چاره‌اي جز ايستادن پشت آن موانع نيست يا آن‌كه... .
****
گمان نمي‌كنم «مهدي كروبي»، «محمدخاتمي»، «ميرحسين موسوي»، و اذناب و وابستگان جناحي ايشان، جزييات مباحث و مذاكرات «خبرگان قانون اساسي» را به اين‌زودی فراموش نموده‌باشند.

اگر چنين است جهت يادآوری ايشان عرض ميی‌كنم در مذاكرات فوق، هنگامي كه بحث از «ولايت‌فقيه» به‌ميان آمد، مجموعه «دولت موقت» به رهبري مهندس «بازرگان» و عده‌اي از رجال روشن‌فكر، به مخالفت برخاستند، و همه تلاش‌ها و مخالفت‌های‌ِشان به‌جايی نرسيد و در نهايت اصل متحجرانه و قرون‌وسطايي «ولايت مطلقه فقيه» با رای اكثريت خبرگان ـ كه اكثرن در حال حاضر يا در راس هرم مديريتي كشورند يا در گذشته‌ای نه‌چندان دور بوده‌اند ـ تصويب و در قانون اساسي مرجع نهایی تصميم‌گيری‌ها قرار گرفت.

ايضن ـ اگر اشتباه نكنم ـ دكتر مراغه‌ای ـ پيشنهاد كرد: «ولايت مطلقه فقيه در مورد حضرت امام باشد و بعد از حضرت امام در مورد هر شخص ديگري مشروط باشد» كه باز همين آقاي «كروبي» بزرگ‌ترين مخالف بودند.
****
بر كسي پوشيده نيست كه ولی‌فقيه «آقای خامنه‌ای» به‌كرات طي سه سال اخير، دولت نهم را به‌تصريح و تلويح، به‌ترين دولت بعد از انقلاب ناميده، ايضن مجلس ششم را بدترين مجلس‌ها بعد از انقلاب.
****
شايسته است حضرات مخالفِ «دولت موقت» و موافقان پروپاقرص «ولايت فقيه» در خبرگان قانون اساسي آقايان «مهدي كروبي»، «محمد خاتمي»، «ميرحسين موسوي» و ... ديدگاه امروز خود را در مورد اصل «ولايت مطلقه فقيه» به‌طور شفاف اعلام نموده؛ يا با اعلام عدم تغيير در مواضع و ديدگاه‌های امروز و ديروز، ضمن اطاعت بي‌چون و چرا از ولي‌فقيه زمان «علی خامنه‌ای»از ثبت‌نام در مناسک (۱) جديد انتخابات رياست‌جمهوری، به‌نفع رئيس‌جمهور منتخب ولي‌فقيه، آقاي دكتر «محمود احمدی‌نژاد» ـ كه سه ماه وزارت كشور آقای «دكتر» «علی كردان» را در پرونده افتخارات خود دارد ـ خودداری نموده، عطاي خدمت در پست رياست‌جمهوری را به لقايش ببخشند.

و يا با اعلام شفاف تغيير در مواضع و ديگاه‌های ديروز، ضمن عذرخواهي از روح پدر كبير دموكراسي نوين ايران مهندس «مهدی بازرگان» همگام با بازماندگان نهضت آزادی ايران، هنگام ثبت‌نام در مناسک انتخابات: ۱. روی بند: التزام عملی به ولايت‌فقيه خط كشيده، و برای یک‌بار به «ديپلماسی صداقت» در پيش‌گاه ملت تن دهند........و ذیگر هیچ.

(۱) دکتر حاتم قادری و دکتر توسلی از انتخابات ایران به مناسک تعبیر کردند.

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387ساعت 14:20 توسط علی مصلحی | آرشیو نظرات

نطق ۹ آبان ۶۴ خامنه‌ای در خبرگان در تأیید منتظری

مجلس خبرگان به‌حساب وضع قانون اساسی نمی‌تواند در مورد رهبر آینده بی‌تفاوت بماند. نمی‌شود که ما منتظر بمانیم خدای ناکرده حادثه‌ای پیش بیاید، در حالت انفعال، در حالت سرگیجه و اضطراب، ناشی از جوّ احیانا فشارهای خارجی که دنیا به ما تحمیل خواهد کرد، بنشینیم با دستپاچگی یک فکری بکنیم و تازه در چشم عامه مردم و خارجی‌ها حمل بشود که مجلس خبرگان از روی اضطرار به این نظر رأی داد، والا شاید نظر واقعی‌اش هم این نبود. 

این کار درستی نیست. درست‌اش این است مجلس خبرگان با اعصاب سالم در هنگام فراغت و فرصت، آن وقتی که هیچ فشاری هم وجود ندارد، در طی جلسات گوناگون بنشینند و بر روی یک شخص به‌عنوان رهبر نظر بدهند. 

عیب است که مجلس خبرگان در زمان حیات رهبر نتواند رهبر آینده را بشناسد و روی‌اش تصمیم بگیرد ...

این یک بیانیه یا اعلامیه نیست. «سند تاریخی» است. خبرگان امت، متشکل از ده‌ها نفر از برگزیدگان و منتخبان مردم، که بی‌حساب هم انتخاب نشده‌اند، نشسته‌اند، نسبت به «یک حادثه عظیم تاریخی» دارند شهادت می‌دهند. 

این خیلی مهم است، و در تاریح می‌ماند. تاکنون هم برای هیچ‌یک از مراجع سابقه ندارد که این‌همه از علما و مجتهدین و فضلا و شخصیت‌های ممتاز، متفقا یا با اکثریت آراء نطری داده باشند.

بنابراین این متن را مهم بدانید ... آیت‌الله منتظری از چشم مردم نفر دوم نظام امامت است. کیفیت و گسترش شعارها و یک‌آهنگ بودن آن‌ها در مورد ایشان در همه جای کشور، دقیقا همان وضعیتی است که قُبیل (۱) انقلاب نسبت به امام بود.

مردمِ مومن به امام و انقلاب، دقیقا همان احساسات را نسبت به ایشان دارند. 

اگر بخواهیم آن مقدمات عقلایی را انجام دهیم، وقت‌اش الان است. اگر آن‌روز بخواهیم با یک سخن، بدون تردید و بدون هیچ تأخیری در اولین ساعات در سطح جهان اعلام بکنیم که رهبر این شخص خاص است، این محتاج این است که ما کارهای مقدماتی‌اش را امروز انجام داده باشیم.

من این‌را یکی از مهم‌ترین کارهایی می‌دانم که در تاریخ انقلاب ما دارد انجام می‌گیرد. 
(۱) تصغیر قبل. اندکی قبل