انعکاس رسانهای تظاهرات حکومتی ۲۳ دی ۱۴۰۴
رسانههای جمهوری اسلامی سهشنبه ۲۳ دی ۱۴۰۴:
خبر اصلی و با بسامدِ بالایِ پوششِ روزنامههای ایران موضوع «مذاکر» ایران و آمریکا به گزارش اکسیوس، و از قول بقایی، عراقچی، ترامپ و کنشوواکنشها به این موضوع بود.
این موضوع آنقدر مهم بود که حاکمیت نتوانسته بود خبر راهپیمایی حاکمیتی دوشنبه ۲۲ دیماه خود را به خبر یک رسانههای ایران بچاپاند.
روزنامههای ایران سه رویکرد نسبت راهپیمایی داشتند: افکار، آگاه، جوان، رسالت، عصر ایرانیان، فرهیختگان، وطن امروز، سیاست روز و کیهان کاملا همسو با نظام و با رویکرد تایید و برجستهسازی مطلق راهپیمایی حکومتی که شواهد متعدد نشان میدهد با هیچ اقبالی مواجه نشده است.
ایران، توسعه ایرانی، تعادل، مردمسالاری، اعتماد، شرق و رویش ملت، رویکردی میانه و یکی به نعل، یکی به میخ انتخاب کردهبودند، و برخی روزنامهها از جمله «هممیهن» که در کمال شجاعت، برای راهپیمایی از واژه «تجمعات» استفاده کرد کاملا در سمت مردم ایستادند.
این رویکرد نشان میدهد این راهپمیانی حکومتی آخرین میخ بر تابوت «راهپیمایی حکومتی» در ایران، حتی با فرض ماندن حکمرانان امروزی بود.
تیتر یک روزنامه توسعه ایرانی: تَرَک «اعتراضات» بر دیوارهای بلند بنبست. توصیه تلویحی به شکستن «تابو» و نه «بنبست» مذاکره با آمریکا بود. در همین روزنامه از قول سرتیپ پاسدار «اسماعیل کوثری» نماینده تندرو مجلس که همیشه از بالا و با زبان تحقیر در مورد حمله احتمالی به ایران صحبت، و از واژههایی مثل «جرأت نمیکنند» استفاده میکرد، با لحن نرم و شبیه التماس اعلام کرد: «علائمی برای حمله آمریکا به ایران وجود ندارد». این آرزواندیشی این نماینده تندرو بود که الان از سر ناچاری کندرو شدهاست.
۵ تیتر اصلی «رونامه تعادل» اعتراض به وضع موجود و از جمله روتیترِ نخست ستون سمت راستیاش «برگشتن به حالت عادی همچنان در هالهای از ابهام» با تیتر «نفسهای اینترنت ایران بهشماره افتاد» است. عکس یک این روزنامه اما به راهپمیایی دولتی اختصاص دادهشده، اما با فونت و تیتری محو در زمینه عکس جملهای از خامنهای را منعکس کردهاست.
مردمسالاری تیتر «تکذیب هرگونه حمله پیشدستانه از قول وزیر خارجه» با چند خبر اعتراضی را زده و عکسی مات از آینه عقب یک خودرو از راهپیمایی.
«عصر رسانه» یک تحلیل جانبدارانه و بدون عکس از تظاهرات، حمایت بریتانیا از سناریوی ربایش پوتین: مسکو خیالپردازی احمقانهای است.
سهشنبه ۲۳ دیماه در شرایطی که اینترنت و سیستم پیام کوتاه کاملا قطع، و تماس تلفن همراه نیز با اختلال و ناپایداری روبهرو بود، حکومت از مردم دعوت کرد که علیه «اعتراضات» مردمی که از نظر آنها «اغتشاش» خوانده و به بیگانگان نسبت داده میشد، در سراسر کشور راهپیمایی برگزار و تجدید میثاق خود را با نظام علنی اعلام کنند.
روزنامهها روز چهارشنبه این راهپیمایی در تهران را که در میدان انقلاب برگزار شدهبود منعکس کردند.
تقریبا هیچ رسانهای نتوانسته بود عکسی با کادر باز و از زاویه بالا که نشاندهنده جمعیت قابل اعتنایی باشد منتشر کند.
همه رسانههای هوادار نظام که این راهپیمایی را پوشش داده بودند، تنها یک عکس از محل تجمع در میدان انقلاب ولی از زوایای مختلف اما عموما با کادر بسته منتشر کرده بودند.
کیهان با تیتر «مردم ایران گل کاشتند» و انتخاب عکس و پیام رهبری در گوشواره سمت راست و «نورالمالکی در یک قدمی نخستوزیر عراق» در سمت چپ، تمامقد کنار نظامی ایستاده که با هم به پرتگاه نزدیک میشوند.
«راه مردم» برخلاف جهت مردم، کار و کارگر تیتر یک نارضایتی مردم عکس یک راهپیمایی، پیام ما، کاملا در خدمت مردم معترض، ایران اتخاذ سیاست میانهروی و کمتر سمت مردم، «آرمان ملی» بیشتر سمت مردم، و روزنامه «روز خوب» هم بیشتر سمت مردم تیتر و خبر و عکس انتخاب کرده بودند.
عکس یک آرمان ملی، اعتماد، آگاه، ایران، تعادل، جوان، راه مردم، رسالت، عصر ایرانیان، کار و کارگر، وطن امروز، همشهری، یک عکس واحد و از کادر و زاویههای مختلف بود.
سیاست روز، شرق، افکار، و جمهور، عکسهایی متفاوت از راهپیمایی ولی تماما با کادر بسته منتشرکرده بودند.
فقدان حتی یک عکس از زوایه بالا و کادر باز نشان میداد این راهپیمایی حتی در حد تصور خودشان هم با اقبالی مواجه نشده یا خودشان هم میدانستهاند که استقبالی در کار نیست، اما برای دلخوشی خودشان و از سر سردرگمی یک راهپیمایینمایی کردند.
حرفهایترین واکنش اما متعلق به «هممیهن» بود که برای این «راهپیمایی حکومتی» از واژه «تجمات» استفاده و با عکسهای گنگ و محو نشان داد جمعیتی نبوده که بشود عکس قابلی از آن منتشر کرد. بقیه تیترهایش اعتراضی بود.
در همین روز که توقع میرفت خبر و عکس یک همه رسانهها به پوشش این راهپیمایی اختصاص داده شود، غیر از روزنامه کیهان، خبر اصلی بقیه رسانهها، پیام مذاکره عراقچی به ویتکاف بود. و این نشان میدهد حاکمیت پذیرفته که روزهای آخر است و آخرین تیر ترکشش که مذاکره بودهاست را پرتاب کرده. تیری که پیش از این هدفهای احتمالی دستیابی به آن از بین رفته است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر