پنجاهوهفتی که در کمین است
من هیچ راهی بهنظرم نمیرسد که بتوان جلوی تکرار ۵۷ و بلکه بدترش را گرفت. شاید امروز خیلیها به هر دلیل نمیخواهند وقایع ۵۷ و پس از آنرا بهیاد بیاورند.
من اما بهیاد میآورم. و آن وحشت در برابر چشمانام جان میگیرد. از آنچه به انقلاب ختم شد، در میگذرم و به وقایع بعدش میپردازم.
از فردای ۲۲ بهمن ساواکی بگیری شروع شد. نه فقط ساواکی، هر پاسبان بدبختی را که گیر میآوردند شخصا محاکمه و شکنجه و اعدام میکردند. (صدها نمونه فجیعاش را به چشم دیدم).
دولت موقتی بر سرکار آمده بود که خشن نبود، ولی هیچ قدرتی هم نداشت. کمیتههای انقلاب حزباللهی به کنار، حتی مجاهدین، فداییها، و حتی گروههای کوچک مضحکی مثل فرقان، آرمان مستضعفین، اتحادیه کمونیستها و ... قدرت نظامیشان بیش از دولت بود.
ترورها، دستگیریهای خودسرانه، قتلهای خیابانی شروع شد.
پادگانها غارتشدهبودند و با اندک مبلغی میشد ژ۳ خرید. به شرط چاقو. یک خشاب برایت خالی میکردند در هوا، تا مطمئن شوی توسرخ است!
هنوز یک ماه نگذشته «خلق ترکمن» با سرودی حاضر و آماده پیدا شد.
در دانشگاه دولت هیچکاره بود. دهها گروه بهجان هم افتاده بودند.
فقط بحث نمیکردند، چوب و چماق هم در میان بود. تازه هر گروه از دانشجویان از بیرون هم یار کمکی میآوردند.
بعد نوبت به کردستان رسید که دیگر به پایان نرسید هرگز.
بعد تا نوبت به خط امام برسد، سفارت آمریکا چندبار اشغال و تخلیه شد. قصه طولانی است. حالا این سرنوشت انقلابی از جنس «همه با هم» بود که ارتش هم تسلیم شدهبود.
فکر میکنید پس از این حکومت اسلامی، کدامیک از اینها اتفاق نخواهد افتاد؟
با هر اکثریتی که گروهی مدیریت گذار را در دست بگیرد، هیچ گروه دیگری به انتظامات آن تن نخواهد داد.
حتی بر فرض محال، الان بنشینند و با هم ائتلاف و اتحاد کنند و «همه با هم» شوند.
نفر به نفر اینهایی که میگویند «از دموکراسی بگو» پیش چشمم هستند که چه خشونتها نخواهند کرد، چه برسد به اولتراها و هولیگانهای پادشاهیخواه که همین الانش هم حرف رهبرشان را هم به گوش نمیگیرند.
مشکل ما پادشاهی و جمهوری و دموکراسی نیست. مشکل ما یک ۵۷ حل ناشدنی است!
و یادتان باشد که اینها را اگر هم ترامپ نداند مشاوراناش میدانند.
©️ فیسبوک خشایار دیهیمی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر