شما کُردهای شیعه

عبدالله رمضان‌زاده/ما «کُردها»!
طی ۵۰۰ سال اخیر تاریخ پر فرازونشیب ایران جان، ما «کردها» نه‌تنها مرزهای غربی کشور را پاس داشته‌ و اجازه نداده‌ایم ذره‌ای از خاک وطن دست بیگانه بماند، بلکه در دفاع از مرزهای شرق، شمال‌شرق، جنوب‌شرق و حتی شمال کشور، گوی سبقت را از سایر هم‌وطنان ربوده‌ایم.

حکومت‌های مختلف در ایران هرگاه در نقطه‌ای از وطن با تجاوز بیگانه روبه‌رو شده و در دفاع ناتوان بوده‌اند، دست به دامان طوایفی از ما «کُردها» شده‌اند تا از ایران دفاع کنیم.

شاهد ما «کُردها» بر این ادعا، حضور جمعیت‌های کردزبان در هرمزگان، سیستان‌وبلوچستان، خراسان، مازندران و گیلان است که تاریخ‌نگاران علت و دلایل این حضور را به‌درستی توضیح داده‌اند.
همه سلسله‌های حاکم بر ایران به‌ این نکته اشراف داشته‌اند که ما «کردها» قدرت‌مندترین و وفادارترین ایرانیان در دفاع از این سرزمین جاودان هستیم.

این نکته را هم اضافه کنم که در نبردهای سرنوشت‌ساز ملی، هم‌چون نبردهای صفویان با عثمانیان یا لشگرکشی نادر به هند، فرمان‌دهانی دلاور از میان ما «کردها» نقش تعیین‌کننده داشته‌اند؛ تا جایی که فرمانده لشگر نادر از ما بود.‌

در شورش‌های سال‌های اول انقلاب در کردستان که توسط مارکسیست‌های مسلح رقم خورد، تعداد شهدای ما «کردها» در دفاع از ایران به‌نسبت جمعیت از همه اقوام ایرانی دیگر بیش‌تر بوده است.

در جنگ تحمیلی ۸ ساله نیز دو لشگر از سپاه و یک لشگر از ارتش از ما «کردها»ی کردستان و کرمانشاه و ایلام تشکیل شده بود.

مقدمه طولانی فوق برای بیان این جمله بود که متجاوزین آمریکایی و جنایت‌کاران جنگی اسرائیلی درصدد القاء این موضوع هستند که دسته‌های اسلحه‌ به‌دست وطن‌فروش، به نمایندگی از ما «کردها» سخن می‌گویند. در حالی که ضرورت دارد این تصور القاء‌شده در خصوص ما «کُردها» زدوده شود.

ما «کردها» فارغ از نوع حکومت‌های مستقر، ایران را جان خود می‌دانیم و برای حفظ آن جان می‌دهیم و تاریخ گواه ماست.

آقای رمضان‌زاده شریف و عزیز! شما یادتان رفته که قید «شیعه» را به «ما کردها» اضافه و ترکیب درست «ما کردهای شیعه» را بنویسید. البته قطعنا در میان شما شیعیان کرد هم، آدم ناسازگار هست، هم‌چنان که در میان اکثریت کرد اهل سنت و جماعت انسان‌های شریف کم نیستند.

اما آن‌چه بیش از «قومیت» باعث سلب حقوق و دادن امتیاز به رقبا بوده، «عقیده» بوده‌است. یعنی بین یک عربِ شیعه با یک عرب اهل سنت، و بر همین سیاق بلوچ اهل سنت و بلوچ شیعه، لر هل سنت و لر شیعه، ترک اهل سنت و ترک شیعه، گیلک مسلمان با گیلک ارمنی یا مسیحی و از همه مهم‌تر فارس‌زبان شیعه و فارس‌زبان اهل سنت، تفاوت‌های بسیار بوده و هست.

و اگر این نگاه را اصلاح و از باور و عقیده «خرافه‌زدایی» نکنیم، در بر همین پاشنه تا ابد خواهد چرخید.

حتما آقای رمضان‌زاده شریفِ کُرد، خاطرشان هست که در استان سرافراز کردستان که غلبه قومیت با جماعت کرد، و غلبه باورمندان با اکثریت اهل سنت و جماعت است، تا کنون یک شهروند کردِ اهل سنت و جماعت امکان استان‌دارشدن نداشته، و تمام استان‌داران استان‌های با اکثریتِ اهل سنت، شیعه بوده‌اند. حالا یا شیعه متعلق به همان قوم، یا شیعه از قومیتی دیگر.

و حتما ایشان که استان‌دار بسیار موفقِِ همین استان از شهر بیجار بودند، خاطرشان هست که به‌رغم این‌که ساکنان استان کردستان اعم از شعیه و اهل تسنن از مدیریت متوازن ایشان در استان‌داری بالاترین رضایت را داشتند و علاقه‌مند بودند ایشان استاندار بماند، اما رأی رئیس‌جمهورِ وقت، بر آن قرار گرفت که ایشان سخن‌گوی دولت شوند و هیچ‌کس با این ارتقا جایگاه مخالفتی نکرد.

اما حتما به‌تر از من به‌یاد دارند که وقتی برای نخستین‌بار پس از انقلاب ۵۷ در مجلس ششم قرار شد برادر عزیز و شریف «جلال جلالی‌زاده» نماینده شریف مردمِ شریف بانه در مجلس که از خانواده شهدا هم بود، به عضویت هیئت‌رئیسه مجلس در حد یک منشی درآید، مرجع تقلیدی در قم علم مخالفت برافراشت و تهدید کرد در ضورت این اتفاق علیه مجلس و دولت حکم جهاد می‌دهد.

و مجلسی که با شعار «ایران برای همه ایرانیان» روی کار آمده بود، در قبال این تهدید، سمعا و طاعتا عقب‌نشیتی کرد.

همین الان برای آقای رمضان‌زاده شریف در تهران بیش از اندازه نیاز «مسجد» برای اقامه نماز هست، ولی برای همان آقای جلالی‌زاده شریف «نمازخانه‌ای» نیست که درش با اجازه نظام مستقر باز باشد.

با این مقدمه بنده یک گله هم بکنم از جناب آقای رمضان‌زاده عزیزتر از جان که چرا در زمانی که هم اصل داشتید و هم اسب، این بنیان کجی که در روایات شیعه علیه عزیزان کُرد شریف سرافراز از سوی معاندین برای عمیق‌کردن شکاف بین صفوی و عثمانی گذاشته‌شد و روایت مجعولی به‌نام امام صادق (ع) علیه کردها جعل و آن‌را برجسته کردند را اصلاح بنیادین نفرمودید، که این روزها نه اسرائیل و آمریکا که فرزند یک فقیه مرحومِ عضو پیشین شورای نگهبان، با توسل به همان روایت جعلی چماق تکفیر را پیش از چماق «تجزیه» علیه کردهای سرفراز به‌دست نگیرد و کُرد‌هراسی نکند؟

آقای رمضان‌زاده که می‌دانید چه‌قدر دوست‌تان دارم. برای من افتخاری است که خون برادرم در وادی مقدس «بانه» در دفاع از شرافت انسانی‌اش ریخته‌شده‌است. شایسته است مستحضر باشید که به خیلی دلایل، از جمله یکی هم این دلیل، کردها برای من قداست ویژه‌ای هم دارند.

اما برای من، انسانِ ناباورِِ شریف، به مراتب ارزش‌مندتر از انسانِ باورمندِ بی‌شرفی است که از همه رانت‌ها خصوصا رانت فقاهت پدر و رانت دانشگاه و انتشارات و ... بهره برده و با وجودی که خودش از قومیت «لر»، اما لکه ننگی بر دامن این قوم شریف است، نمی‌داند که کُرد‌هراسی و کُردآزادی با توسل به جعلیات و خرافات، دودش بیش از آن‌که به‌چشم اسرائیل و آمریکا برود، به چشم اول قومیت‌های شریف دیگر، و بعد همه بنی‌آدم می‌رود.

انا خلقناکم من ذکر و انثی و جعلناکم شعوبا و قبایل لتعارفوا ان اکرمکم عند‌الله اتقیکم.
(سوره احزاب آیه ۱۳)