قانون جنگ و جنگل

ایرنا در خبری ویژه با عنوان «در هیچ عملیات نظامی علیه ایران شرکت نخواهیم کرد» به‌نقل از الجزیره از قول دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس نوشت: «آسیب ناشی از توقف کشتی‌رانی در تنگه هرمز تنها به کشورهای حوزه خلیج فارس محدود نمی‌شود، بلکه بسیاری از کشورهای جهان از این مسئله آسیب می‌بینند.»

ایرنا با این توضیح که: «جاسم البدیوی بدون اشاره به این‌که پاسخ نظامی ایران به حملات آمریکا از پایگاه‌های مستقر در منطقه، بر اساس منشور سازمان ملل مبنی بر دفاع از خود است» سخن البدیوی را آورده که: «کشورهای عضو شورای همکاری بیش‌ترین سطح خویشتن‌داری را به‌کار گرفتند و به حملات ایران پاسخ ندادند تا دایره جنگ گسترده نشود.»
◾️
هم‌چنان‌که مطابق قانون اساسی جمهوری اسلامی، مرجع تفسیر قانون اساسی ایران، و مرجع نهایی تطبیق مصوبات مجلس با این قانون، شورای نگهبان است و همه باید به آن تمکین کنند، مرجع تفسیر منشور سازمان ملل و تطبیق رفتار دولت‌ها و کشورها با آن منشور هم همان سازمان ملل و کمیته یا کمیسیون‌های تابعه یا هیئت‌های داوری آن سازمان هستند که بلااستثنا، هم حملات اسرائیل و آمریکا به ایران را نقض منشور سازمان دانسته و محکوم کرده‌اند، و هم حملات ایران به کشورهای همسایه را.

اگر قرار باشد هر کشور یا دولتی «منشور سازمان ملل» را مطابق سلیقه خود تفسیر، و رفتار متبوع خود را مطابق با آن سلیقه بر منشور تطبیق دهد، و به آراء هیئات داوری سازمان که بر اساس اجماع عقلا و آراء جهانی شکل گرفته‌اند، وقعی ننهند، اساسا دیگر نیازی به «سازمان ملل» و هیئت داوری و شورای نگهبان و نظارت استصوابی و ... نبود و نیست. همان قانون جنگ و جنگل کفایت می‌کرد.

این تفسیر ایرنا مثل این است که برای مجرمی قرار مجرمیت صادر شود، مطابق آن مجازات شود، اما با تحمل مجازات، افتخارش این باشد که رفتارش مطابق قانون بوده، مجرمانه نبوده و جرم خود را قبول ندارد. 

به‌قول منطقیون و اهل حقوق، این قبول‌نداشتن جرم مسموع نیست، و هیچ تأثیری در نظر داور نداشته و مجازات در نظرگرفته اعمال می‌شود، اما شما دلت به این خوش است که این تنبیه را قبول نداری.

دست‌کم «تسلیم به رأی» می‌تواند تخفیفی در مجازات را هم به هم‌راه داشته باشد که این قبول نداشتن این حق را هم زایل می‌کند. 

در این‌که قوانین نوشته بشر، از جمله منشور سازمان ملل یا تفسیر‌ها از آن وحی منزل نیست و ممکن است عین خطا هم باشد، تردیدی نیست. اساسا در دوره روشن‌گری گزاره‌هایِ علمیِ تجربی که نسبت به گزاره‌های علوم انسانی، احتمال صدق‌شان با حقیقت میلیاردها برابر بیش‌تر هست را هم گزاره‌هایی «اثبات‌نشده» و با احتمال «ابطال» تعریف می‌کنند، علوم انسانی که دیگر جای خود دارد.
 
«صلح»، «آرامش» و «هم‌زیستی مسالمت‌آمیز» در سایه «تمکین» به اجماع عقلا، و «حسن هم‌جواری» تأمین می‌شود. و تلاش برای دخالت در امور دیگر دولت‌ها و کشورها، تجهیز نیروهایی در خاک دیگر کشورها، تهدید امنیت دیگر کشورها یا دولت‌ها ضمن محکوم‌بودن ذاتی و قانونی، برای کشور و دلت متخاصم هم نهایتا آرامشی باقی نمی‌گذارد. والا «روسیه» باید الان در کمال آرامش و رضایت از تجاوز به کشور هم‌جوارش اوکراین می‌بود و این‌همه دربه‌در میانجی و ملتمس صلح و آشتی نمی‌بود. 

اما از قول منطقیون و اهل حقوق و قانون که خارج شویم، به‌قول عبید زاکانی «عمل» با شورای همکاری است، «ادعا» با جمهوری اسلامی!

و از منظر کاربران اینترنت هم، عمل و حق با کشورهایی است که برای شهروندان‌شان دست‌رسی به جریان آزاد اطلاعات و اینترنت با کیفیت و بدون سانسور فراهم می‌کنند، و از گردش آزاد اطلاعات هیچ هراسی ندارند، و ادعا با کشوری است که اینترنت را قطع، و تلاش شهروندان برای دست‌رسی به آزادی اطلاعات را جرم‌انگاری می‌کند.