خسارتهای قطعی اینترنت تازه پدیدار میشوند
یکی دو روز بود متوجه شدم کارایی گوشی موبایلام دچار مشکلشده. برخی برنامهها بدون دسترسی من بهخواب میروند. پشتسر هم نوتیفیکیشن میآید که حافظه گوشی دیگر گنجایش ندارد.
در حالی که حدود یکماه است که امکان دانلودی برای من ـ و ما ـ نبوده، و من همیشه همین حافظه مختصر گوشیام را برای مراقبت و استفاده بهینه پاکیزه نگه میداشتم، تا عمر گوشی زود تمام نشود.
بهسختی میگشتم عکسی یا ویدیوی که کمتر از بقیه به آن نیاز داشتم را پاک میکردم، و چند ساعت بعد بدون اینکه اصلا کاری با گوشی کرده باشم، دوباره همین پیام ظاهر میشد.
میرفتم اغلب پیامکهای گوشی که گاهی حکم یادداشت برای من داشت و نگه داشته بودم تا اینترنت وصل شود و به فضای ابری «وان درایو» منتقل کنم را هم از خیرش میگذشتم و پاک میکردم.
یکی دو پیامک از این پیامکهای دولتی ـ که اینروزها مدام برای کاربران فرستاده میشود ـ که میآمد دوباره همان پیام هشدار روی نوتیف گوشی ظاهر میشد.
کمکم پذیرفتم که عمر گوشی سرآمده و من که پولی برای خرید گوشی جدید ندارم، باید دستکم دو سالی را ـ بهشرط حیات ـ با همین بهقول خودروبازان «لگن» یا به قول همولایتیها «سیالهشکسته» سرکنم تا بلکی فرجی نازل شود.
از صبح امروز دیروز دیدم رنگ بکگراند گوشی که اتفاقا از همان تصاویر پیشفرض خود گوشی است و من تغییر ندادهام، سیاه یا دارک شدهاست.
طبیعی است اضطرابام مختصری بیشتر شد که با تمام وسواس و مراقبتها، بالاخره عمر گوشی زودتر از اینها سرآمد.
ن
اگهان یادم افتاد که گوشی را برادرم برایم خریده و همزمان با من هم گوشی خودش را خریده و اصلا یک دهم من مهم مراقب گوشی و بقیه وسایلاش نیست. چهطور مال او مشکلی پیدا نکرده؟
در همین فکرها متوجه شدم به احتمال زیاد، برنامههای بِیْسیک دستگاه نیاز به وصل به (مرکز داده) دیتاسنتر برنامههای گوشی برای دریافت جدیدترین ورژنها و آپدیت کلی هستند.
و چون حدود یکماه است در قطعی اینترنت جهانی هستیم و ارتباط گوشی با دیتاسنترها برقرار نشده، خود گوشی، اتوماتیک برخی برنامهها را برای جلوگیری از آسیب احتمالی به حالت خاموش بردهاست، تا زمانی که گوشی به اینترنت وصل و مرکز داده وصل و گوشی به حالت فعال و پویا بازگردد.
احتمال زیاد میدهم که اختلال مختصر در گوشی من از این بابت باشد.
شاید هم نه همان کاهش عمر مفید و کاهش بیشتر کارایی برنامهها تا خرید یک گوشی جدید که تا چند سال دیگر برای من ممکن نخواهد بود.
اما هر کدام از دو وجه باشد، قطعی اینترنت در دوران زیست الکترونیکی فقط زیانهایی نرمالی که در تصور ما راه دارد را بهدنبال ندارد. زیانهایی که به تصور ما نمیآید و غیر قابل پیشبینی است برای زیست آینده ما بهمرور بهدنبال خواهد داشت.
البته برای خود دولتها هم. نه اینکه چون گوشی خودشان هم آپدیت نشود، که آنها به بهترین سرعت و کیفیتها دسترسی دارند و وصل هستند.
در یک تصویر کلان عرض میکنم که مدتی که از زمان فاجعه فاصله بگیریم، در زمان آواربرداری ـ که معلوم نیست کی باشد ـ تازه متوجه خواهیم شد اگر اینترنت را قطع نمیکردیم، در زمان خود حادثه اینقدر زیانمان زیاد نبود و اکنون هزینه آواربرداری هم اینقدر هزینه آواربرداریمان.
ابزارهای الکترونیک مدرن با یا بدون کمک هوش مصنوعی، سامانههایی پیشفرض برای برخی اتفاقات محتمل هم برای بازسازی خودکار دارند که لازمه کارکردن درست این سامانه و ساختارها، وصلبودن به اینترنت و مرکز کنترل برنامههای اصلی گوشیهاست.
کاش یک عقل سلیمی در این ساختار پیدا میشد و به زمامداران میگفت اینترنت حتی برای سرکوب بهتر هم، به پیر به پیغمبر هم مفید است و شما میتوانید به کمک آن سرکوب بیشتر و موثرتری هم حتی بکنید و قطع اینترنت حکم خاموشکردن دستگاه اکسیژنی را دارد که فقط زندانیان را نمیکشد، زندانبانان در نتیجه فقدان اکسیژن در کنار زندانیها خواهند مرد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر