رئیسجمهور سوریه احمد الشرع است
اینکه خبرگزاری نیمهرسمی کشوری که اکنون بیش از هر زمان دیگری نیاز به جلب نظر مثبت جهانی به سود خویش دارد، رئیسجمهور رسمی یک کشور که همه همسایگان، همه دنیا، دولتمردان پیشین آنکشور، نهاد رسمی بینالمللی، و از همه مهمتر، بیشتر شهروندان این کشور او را پذیرفتهاند را تحقیر میکند و در تیتر بهجای نام رسمی، عنوان جهادی او را ذکر، و در پاراگرافهای بعدی به تکرار از ترکیب تخفیفدهنده «رئیسجمهور خودخوانده» استفاده میکند، تغییر مثبتی در سیاست این کشور به سود جمهوری اسلامی نمیدهد.
بهعبارتی با «محمدالجولانی»خواندن «احمد الشرع»، و رئیسجمهور خودخوانده نامیدن رئیسجمهور این کشور، نه «بشار اسد» برمیگردد، و نه فضا برای تسهیل روابط بهتر سوریه با جمهوری اسلامی فراهم میشود. از سویی در شرایطی که اینروزها جمهوری اسلامی تمام تلاش خود را بهکار میگیرد تا به تکرار، رفتارهای امروز خود را منطبق بر مفاد متعدد منشور سازمان ملل معرفی، و خود را کشوری پایبند به قواعد بینالمللی نشان دهد، این کجدهنی آشکار تمام آن تلاشها را نه کمرنگ که بیرنگ هم میکند.
مطابق قواعد همزیستی مسالمتآمیز در چهارچوب احترام به قواعد رسمی، میشود با انتخابی مخالف بود و مخالفت خود را هم آشکار کرد، و حتی برای محققنشدن آن انتخاب تلاش هم کرد. اما وقتی با وجود همه اینها، انتخابی خلاف سلیقه و نظر صورت گرفت، پس از «رسمیت» باید به آن انتخاب ولو مخالف احترام گذاشت.
ناسازگاری با انتخابی که اجماع کل جهان را همراه دارد، آن اجماع را برهم نمیزند، آن اجماع را علیه دولت ناسازگار هم میکند و ناخواسته پالسهایی به افکار عمومی مخابره میشود که این کشور علاقهای به «سازگاری» و آرامش نه در جغرافیای خود دارد و نه دیگر نقاط جهان.
این ناسازگاریها با اتفاقی که خلاف میل نظام مستقر ایران در سوریه افتاده، وضع را که بهتر نمیکند، هزینههای سوختشده پیشین را که برنمیگرداند، وضع را بدتر و هزینه جدید هم روی دست نظامی میگذارد که اکنون غوزی بالای غوز قبلیاش بالا آمدهاست.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر