هیچ امری غیرقابل نقد نباید باشد

روزنامه آمریکایی «یواس‌ای‌تودی» در گزارشی با اشاره این‌که جنگ دونالد ترامپ علیه ایران به اندازه کافی بد است یادآور شده: «اما او اکنون با تعلیق تحریم‌ها به تهران کمک می‌کند تا از این وضعیت سود ببرد. رئیس‌جمهور آمریکا در مخمصه‌ای گرفتار شده که خودش آن‌را ساخته است.»
 
به احتمال بسیار زیاد این روزنامه آمریکایی برای گزارش خودش از تصویر زیر استفاده کرده که هم‌پوشانی با محتوای گزارش دارد. هم رویکردی نقادانه به تصمیمات ترامپ دارد. و هم باید گفت خوشا به کشوری که در آن هم آزادی بیان تا حدی است که می‌شود با تصویر عالی‌ترین مقام آن تصویری باژگونه و تمسخر‌آمیز منتشر کرد، و هم آزادی پس از بیان هست که یارانه و آگهی‌ها و امکاناتی که متعلق به رسانه‌هاست پس از این نقد و تمسخر‌ها دچار کوچک‌ترین اخلالی نمی‌شود. 

در گزارش این روزنامه آمده: از نظر داخلی، حزب جمهوری‌خواه امیدوار بود که از بهبود وضعیت اقتصاد برای جلب نظر رأی‌دهندگان آمریکایی استفاده کند تا نامزدهای این حزب بار دیگر کنترل کنگره ایالات متحده را در انتخابات میان‌دوره‌ای در ماه نوامبر حفظ کنند، اما جنگی که ترامپ به راه انداخته نه تنها قیمت نفت، بلکه بهای بنزین و هر چیزی را که با وسایل نقلیه بنزینی حمل می‌شود را گران‌تر کرده است.
 
به نوشته این روزنامه: از سوی دیگر در خارج از آمریکا، متحد اصلی ترامپ در جنگ او با ایران، اسرائیل است که به بمباران زیرساخت‌های صنعت نفت ایران ادامه می‌دهد و با این کار، ایران را به حمله به صنایع و تاسیسات نفتی در کشورهای حوزه خلیج فارس ترغیب می‌کند و این امر نیز باعث افزایش بهای نفت شده و بازارهای سهام آمریکا را متزلزل خواهد کرد.
 
 وال‌استریت‌ژورنال هم پیش‌تر در گزارشی با اشاره به این‌که بحران بی‌سابقه در جریان نفت خاورمیانه، بازار انرژی جهان را به لرزه انداخته و شکاف شدید قیمتی میان انواع نفت خام را رقم زده است، نوشته بود: هم‌زمان با تنش‌های منطقه‌ای، اثرات این بحران از خلیج فارس فراتر رفته و به آسیا، اروپا و حتی ایالات متحده سرایت کرده است.
 
جنگ یک‌ماه گذشته در منطقه، عبور حدود یک پنجم نفت و گاز طبیعی مایع‌شده (ال‌ان‌جی) جهان از تنگه هرمز را متوقف کرده‌است.

 آژانس بین‌المللی انرژی این بحران را بزرگ‌ترین اختلال در عرضه نفت تاکنون نامیده است.
 
ادعای آژانس با واقعیات عینی هم‌خوان نیست. این بحران از ۱۹۷۳ تا کنون چهارمین بحران انرژی در جهان است که به انرژی‌های فسیلی خاورمیانه مربوط می‌شود.

پس از بحران نفتی ۱۹۷۳ که بیش از نیم قرن از آن می‌گذرد، بحران نفتی ۱۹۷۹ گریبان بازار جهانی انرژی را گرفت و پس از آن نیز در نیمه دوم دهه اول قرن ۲۱ (دوره نخست دولت احمدی‌نژاد) قیمت نفت در جهان بالاترین رکورد تاریخی خود را که ۱۴۸ $ در هر بشکه بود ثبت کرد.
 
در هر سه بحران گذشته، هنوز دنیا یک درصد هم سراغ انرژی‌های جای‌گزین مثل پنل‌های خورشیدی، توربین‌های بادی، سوخت هیدروژنی و نسل نو نیروگاه‌های هسته‌ای که کارایی و بازدهی بسیار بالا و هزینه، ضایعات، زباله و آلودگی‌های بسیار پایین داشت نرفته بود.
 
اما اکنون در اغلب خیابان‌های جهان، خودروهای برقی با سرنشین و بدون سرنشین در تردداند. طی ۵ سال گذشته شیفت از انرژی‌های فسیلی به سمت انرژی‌های نو، رشد چندین ده‌ برابری به‌خاطر بحران تحریم گازی روسیه و داستان فضاحت‌بار «زمستان سخت» داشته، و از طرفی، قیمت نفت تا رکورد قیمتی دوره نخست دولت احمدی‌نژاد در ایران هنوز خیلی فاصله دارد.
 
به‌نظر می‌رسد آژانس بین‌المللی انرژی از کاه بحران انرژی کوهی ساخته و البته که در این برساختگی با ساکنان کاخ سفید هم هماهنگ است.

ایالات متحده یک‌بار دیگر به گران‌شدن کوتاه‌مدت قیمت انرژی‌های فسیلی نیاز داشت تا ته‌مانده صنایعی که هنوز تکانی به خودشان برای شیفت از انرژی‌های فسیلی نداده و به سمت انرژی‌های پاک نرفته‌بودند هم در این افزایش کوتاه‌مدت جارو شوند و دیگر میدان‌دار انرژی فسیلی و غیرفسیلی ایالات متحده آمریکا باشد.
 
قیمت نفت چه تنش ادامه داشته باشد، چه تغییر محسوسی در روند آن ایجاد شود، همین الان هم کنترل شده و به‌زودی روندی کاهشی خواهد داشت.

اما قیمت روی دامنه ۶۰ دلار پیش از بحران نمانده و بالاترین سقف آن ۵۰ $ خواهد بود.