من با اطمینان اعلام میکنم اگر روزی و روزگاری رسید که هر کس بتواند حرف دلَش را آزادانه بر زبان آورد؛ به شرط آنکه هنوز «شرافت» رنگ و اعتباری داشته باشد و «شکوریراد» هم از این شرافت سهمی داشته باشد، حرف دلَش این خواهد بود که از آزادشدن با وساطت و توصیه و سفارش یک «عالم دینی»؟؟؟ بهشدت پشیمان است. مگر آنکه همانطور که گفتم از شرافت تهی باشد.
در خبرها از قول آقای «محسنیاژهای» دادستان کل کشور و سخنگوی قوهقضاییه؛ آمده بود که آزادی آقای دکتر «شکوریراد» با وساطت یکی از علمای قم؟؟ صورت گرفته و پس از آن هم اعلام شد که آیتالله «شبیریزنجانی» که همشهری دکتر «شکوریراد» و از دوستان نزدیک پدر ایشان بوده، درباره ایشان سفارش و توصیه نموده و ایشان آزاد شدهاند.
اینکه یک زندانی آزاد شوند، نهتنها موجب ناراحتی و تأثر نیست، که بسیار مایه خوشحالی و شادمانی است. اما بهقول معروفی از «چرچیل»: «گاهی برای ماندنباید رفت»، گاهی لازم است برای جلوگیری از زندانیشدن یک نسل و کمک به ازادی تعداد قابلتوجهی زندانی بیگناه، مدتی زندان ماند و زندانی شد، و توصیه و سفارش هم کرد که کسی توصیه نکند و توصیه نپذیرد.
اکثر دردهای بیدرمان این ملک و ملت که امروز از پس سالها به شکل کریهی دهن باز کرده و چهره نموده، و مرهم میطلبد، از همین توصیهکردنها و سفارششدنها شروع شده، و امروز تعداد قابلتوجهی از آنها که سفارشکنندهای نداشته، یا داشتهاند و کسی به سفارشِشان توجهی ننموده است یا در زندان به سر میبرند، یا جان خود را بر سر ایمان و اعتقاد و اعتراض خود گذاشتهاند.
اصل اعتراض این نوشته اما، بیشتر از آنکه به این سیر اجتماعی باشد، به نگاه متفاوتی است که یک نماینده خدا یا یک مرجع تقلید بیتوجه به نتایج سوء نگاه خود، میتواند نسبت به سرنوشت مشترک انسانهایی داشته باشد که با پدر یکی از آنها آشنا بوده و با پدر دیگر دوستان او آشنا نبوده است.
در نتیجه تمام دوران عمر خود و خصوصا یکی دو سال اخیر، نسبت به هر گونه بیعدالتی و نقض عدالت سکوت نموده، و اکنون که یکی از نزدیکان و یا فرزند یکی از دوستانَش احتمالا قرار است قربانی این بیعدالتی شود، سکوت را جائز ندانسته است.
البته از نظر حقیر به آن عالم دینی حرجی نیست و به آقای دکتر «شکوریراد» هم. اما دوستانی که «جنبش سبز» را آرمان مشترک خود میدانند، شایسته است متوجه باشند که؛ چه کسانی ادعای همراهی با این جنبش، و ظرفیت همراهی با آرمانهای اصیل که یکی از اصول اساسی آن «برابری همه انسانها در برابر قانون» است، را دارا میباشند.
و چه کسانی ادعای پوچ دارند و کمیت عملشان لنگ است؟
امیدوارم آقای دکتر «شکوریراد» امروز شرافتمندانه با اعلام نارضایتی صریح، از این بیعدالتی آشکار و این نگاه ویژه نسبت به خود اعلام برائت نماید.
در غیر این صورت، مطمئن باشد که روزگاری که امکان اظهارنظر آزادنه وجود داشته باشد؛ اظهارنظری که امروز میتواند «سرافرازانه» باشد، آنروز «شرمسارانه» خواهد بود.این نوشته در پیکنتاین نوشته در رادیوکوچه
در خبرها از قول آقای «محسنیاژهای» دادستان کل کشور و سخنگوی قوهقضاییه؛ آمده بود که آزادی آقای دکتر «شکوریراد» با وساطت یکی از علمای قم؟؟ صورت گرفته و پس از آن هم اعلام شد که آیتالله «شبیریزنجانی» که همشهری دکتر «شکوریراد» و از دوستان نزدیک پدر ایشان بوده، درباره ایشان سفارش و توصیه نموده و ایشان آزاد شدهاند.
اینکه یک زندانی آزاد شوند، نهتنها موجب ناراحتی و تأثر نیست، که بسیار مایه خوشحالی و شادمانی است. اما بهقول معروفی از «چرچیل»: «گاهی برای ماندنباید رفت»، گاهی لازم است برای جلوگیری از زندانیشدن یک نسل و کمک به ازادی تعداد قابلتوجهی زندانی بیگناه، مدتی زندان ماند و زندانی شد، و توصیه و سفارش هم کرد که کسی توصیه نکند و توصیه نپذیرد.
اکثر دردهای بیدرمان این ملک و ملت که امروز از پس سالها به شکل کریهی دهن باز کرده و چهره نموده، و مرهم میطلبد، از همین توصیهکردنها و سفارششدنها شروع شده، و امروز تعداد قابلتوجهی از آنها که سفارشکنندهای نداشته، یا داشتهاند و کسی به سفارشِشان توجهی ننموده است یا در زندان به سر میبرند، یا جان خود را بر سر ایمان و اعتقاد و اعتراض خود گذاشتهاند.
اصل اعتراض این نوشته اما، بیشتر از آنکه به این سیر اجتماعی باشد، به نگاه متفاوتی است که یک نماینده خدا یا یک مرجع تقلید بیتوجه به نتایج سوء نگاه خود، میتواند نسبت به سرنوشت مشترک انسانهایی داشته باشد که با پدر یکی از آنها آشنا بوده و با پدر دیگر دوستان او آشنا نبوده است.
در نتیجه تمام دوران عمر خود و خصوصا یکی دو سال اخیر، نسبت به هر گونه بیعدالتی و نقض عدالت سکوت نموده، و اکنون که یکی از نزدیکان و یا فرزند یکی از دوستانَش احتمالا قرار است قربانی این بیعدالتی شود، سکوت را جائز ندانسته است.
البته از نظر حقیر به آن عالم دینی حرجی نیست و به آقای دکتر «شکوریراد» هم. اما دوستانی که «جنبش سبز» را آرمان مشترک خود میدانند، شایسته است متوجه باشند که؛ چه کسانی ادعای همراهی با این جنبش، و ظرفیت همراهی با آرمانهای اصیل که یکی از اصول اساسی آن «برابری همه انسانها در برابر قانون» است، را دارا میباشند.
و چه کسانی ادعای پوچ دارند و کمیت عملشان لنگ است؟
امیدوارم آقای دکتر «شکوریراد» امروز شرافتمندانه با اعلام نارضایتی صریح، از این بیعدالتی آشکار و این نگاه ویژه نسبت به خود اعلام برائت نماید.
در غیر این صورت، مطمئن باشد که روزگاری که امکان اظهارنظر آزادنه وجود داشته باشد؛ اظهارنظری که امروز میتواند «سرافرازانه» باشد، آنروز «شرمسارانه» خواهد بود.
سلام علی آقای عزیز
پاسخ دادنحذفاز نظر بنده بسیار مطلب منطقی و زیباییست، اما چه کنیم که همه دوستان اینچنین نمیاندیشند و منفعت خویش در این نمیبینند!
یکی از کسانی که واقعا کوته بینانه به نوشته نگاه کرده است علی اشرف فتحی نویسنده وبلاگ تورجان است.
پاسخ دادنحذفاز همین جا باید به آقای فتحی بگویم آقای فتحی عزیز!
تعصب لباس گرفتتان! فکر نکنید که چیزهایی را که شما میدانید دیگران نمیدانند. اگر سیره میدانید، دیگران هم هستند که میدانند. اگر علما را به خوبی میشناسید، دیگرانی هم هستند که میشناسند. اما همه که نباید با شما هم نظر باشند. حق را که با شما نمیسنجند آقای فتحی!
با سلام
پاسخ دادنحذفمطلب بسیار خوبی بوووود !
واقعاً باید دکتر شکوری راد از این حمایت ابراز پشیمانی کند !
اگر چه برای هر دوی این بزرگواران احترام زیادی قائل هستم اما به نظرم آیت الله العظمی شبیری زنجانی خیلی پیش از این می توانست کارهایی انجام دهد !
به توذجان پاسخ گفتم
پاسخ دادنحذفآخه چقدر احمقی تو ! مگر دفاع از حق انسان هدف نیست؟ اگر هست وقتی امکان رهایی یک نفر از طریق اعمال فشار نهاد هزارساله مرجعیت فراهم است چرا نباید یک انسان را از حق بالفعل نقض شده اش رهانید؟!سکوت در برابر امکان رهانیدن یک انسان از رنج ظالمانه به این بهانه که یا همه باید آزاد شوند یا هیچکس چه مبنای عقلانی و شرعی دارد؟ همینطوراگر شورای ظالم نگهبان حق شهروندی دکتر معین را سلب کرد و بعد حکم حکومتی رهبر این حق را احیا کرد چه اشکالی دارد؟ آیا معین باید از این امکان به دلیل رد صلاحیت نمرحوم بازرگان در انتخابت ریاست جمهوری 64 صرفنظر کند؟! پیشنهاد می کنم فیلم فرست شیندلر را یک بار هم که شده ببینی تا بفهمنی زدودن یک انسان از رنج به کمترین بهانه چقدر شیرین و انسانی است. اگر از چنین احساسی برخوردار نیستی باید در انسانیتت شک کرد. چون یا نجات کل انسانها که در واقع منیت خودت است و البته ناشدنی هم هست را می خواهی و یا مشاهده و رضایت از رنج تک تک انسانها را!
پاسخ دادنحذفنمی دانم چه اشکالی دارد که یک مرجع در زمانه که جرف هیچ کس (چه مرجع چه مقام دار ) در بدنه و راس حکومت خریداری ندارد توانسته انسان بی گناهی را نجات دهد. در ثانی باید پرسید چقدر این مرجع می تواند نفوذ داشته باشد که همه زندانیان را آزاد کند ؟ از کجا معلوم است که این مرجع در رابطه با دیگر زندانیان حرفی نزده است ؟ بس است خود را معیار هر چیزی قرار ندهید
پاسخ دادنحذفبسیار لذت می برم از اینکه می بینم افراد دون مایه ای نظیر حصرتتان تیتر وب می زنید که ما برای حدمت با قلم آمدیه ایم و خدمت شما یعنی زدودن دین. بسیار لذت می برم آقای... شرمم آید از این «این ترررر نت»...
پاسخ دادنحذفاينها همه اش دروغهاي مصلحتي حكومته . حكومت داره از تبصره تفرقه بيانداز و حكومت كن استفاده ميكنه چون دارن زوال خودشونو به چشم ميبينن .ديدين كه ورزشكاران صاحب نامو چگونه مجبور به مسابقه كذايي با مورالس و احمقترين نژاد كردن ؟؟؟؟ عليرضا
پاسخ دادنحذفسلام
پاسخ دادنحذفبه قول آقاي بابك داد آنروز كه وارد بازي سياسي شديم هم شهدش را شناختيم و هم زهرش بس نه دلخوش به شهدش بايد و نه ترس از زهر
آقاي شكوري راد بزرگند
ولي به قول خودشان كاش نيم ساعت مي توانستند در رسانه ي به ظاهر ملي صحبت كنند تا مجبور نباشند با بي بي سي گفتگو داشته باشند
سلام
پاسخ دادنحذفشبیه به طوفان به روزم
مانا باشید